🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

🟦 اساسی‌ ترین عاملِ شکست خوردنِ انسانیّت در دورانِ ما بِه شوخی گرفتن و بی‌ اعتنایی بِه موضوعِ تعهد است. تو هم ای انسانِ تشنه حق و حقیقت، دِل از اولیاء الله دلربا و حيات بخش مضایقه مکن، که ترا سوار بر پشتِ رخشِ هستی سیر نمایند و ترا از گردون بجهانند. تو ای درماندۀ راه جو سر از سرفرازانِ تاج بخش دور مدار، که آنان می توانند از پایِ دلِ تو، صدها گره را که جانت را از سیر وُ حرکت بِه سویِ کمال باز داشته اند، باز کنند.

🟥 دریغا، تو که با احساسِ کوچکترین مذلّت یا با خلیدنِ خارِ ناچیزی بِه پایت در راه عِشق گریزان می شوی، آیا از پدیدۀ عِشق جُز نامش چیز دیگری را درک کرده ای؟ مگر نمی دانی، عِشق را صد ناز و استکبار هست، عِشق با صد ناز می آید بِه دست؛ عِشق نه آن چیزیست که بتوان آن را سرسری گرفت. عِشق آن عظمتِ باوفا است که بِه حریفانِ بی وفا نمی نگرد.

🟩‌ آدمی که تعهد ندارد درختی است که ریشه ندارد، و این اندازه هم کافی نیست که انسان با بوجود آمدنِ انگیزه ای تعهدی ببندد و بس، بلکه، تعهد هایِ فاسد چونان ریشه هایِ پوسیده ایست که از میوه ها گسیخته و اگر هم درخت با ریشۀ فاسدش شاخ وُ برگِ سبز داشته باشد، سودی نداشته، پس از مدتِ ناچیزی بِه سقوطی که در انتظارِ آن درخت است خواهد رسید، و بالعکس، اگر درخت دارای ریشۀ صحیح و سالم باشد، اگر چِه دارایِ شاخه ها و برگ هایِ سبز و با طراوت هم نباشد، بالاخره شاخه ها و برگ هایِ سبز از آن درختِ ریشه دار سر برخواهند آورد.

🟪 هرگز فریبِ دانش هایِ حرفه ای را که گروهی جانِ خود را در راهش می بازند، مخور، ببین آیا آن مردم که دانش را بِه خود بسته اند، بهره ای از تعهد دارند یا نه؟ ملاکِ انسانیّت را در تعهد جستجو کن، زیرا علم چون قشر است و عهدش مغزِ او. 🌷

🟦 قدرتمندترین افراد، کسی است که قدرتِ «مالکیت بر خود» را داشته باشد؛ اگر چِه در این دنیا مالکِ هیچ چیزی نباشد؛ بالعکس اگر کسی مالکِ همۀ دنیا باشد، ولی از مالکیتِ بر خویشتن محروم باشد، چنین شخصی را باید ناتوان ترین اشخاص محسوب کرد.

🟦 آیا دیده‌ اید باغبانی پس از آن که نهالی را در زمین کاشت، در زیرِ آن آتش بیفروزد و ادّعا کند: من درختِ میوه‌ دار را نمی‌ سوزانم؟ مگر درختِ میوه‌ دار، غیر از همین نهال است، که چند صباحی نیازمندِ طلوعِ آفتاب و تغذیه از موادِّ زمین و آب می‌ باشد؟ ای منتظر قُدومِ زمامدارِ عادلِ مطلق که در دلِ شب‌ هایِ تاریک با وجودِ پشتِ‌ پرده‌ ای او بِه راز وُ نیاز می‌ پردازی! او با توست، چرا تو با او نیستی؟

🟥 اگر می‌ خواهی با او باشی، بِه همین مزرعه و گُلشنِ رویِ زمین نظاره کن؛ اینجاست جایگاهِ شکفتنِ آن دسته‌ گُلِ ابدیّت؛ آیا می‌ دانی هویٰ و هوس پرستیِ تو و ستمکاریِ تو بر دیگران و بی‌ اعتنایی‌ ات بِه دستوراتِ الٰهی، پایمال کردنِ این مزرعه و گُلشن است، که دسته‌ گُلِ خندانِ تو از همان سر بر خواهد زد؟ هر بامداد که از خوابِ شَبانه بر می‌ خیزی، بِه سویِ خدای بزرگ که در همه‌ جا حاضر است دست بلند کن و بگو: پروردگارا! آن چهرۀ دلربایِ با عظمت و آن سیمایِ محبوب را بِه ما نشان بده؛

🟩‌ اگر می‌ گویی: از کجا بدانم محبوبِ ابدی من، چهرۀ زیبایِ خود را بِه من نشان داده‌ است؟ پاسخِ این سؤال را از کردار و گفتارِ روزانۀ خود بپرس! اگر دیدی گفتار و کردارِ تو، مطابق با دستوراتِ الٰهی و وجدانِ پاک صورت می‌ گیرد، بدان که محبوبِ زیبایِ ابدیّت، در نهان‌ خانۀ دلِ تو گام گذاشته‌ است و تو کسی هستی که اگر دولتِ آن رهبرِ عادلِ الٰهی امروز فرا برسد، شایستۀ زندگی در زیرِ پرچمِ الٰهیِ آن یگانه پیشوایِ بشریت می‌ باشی؛ آری! این است امید و انتظار. 🌷