مرا نگارا با رویِ تو، چِه جایِ غَم است؟
که چون تو یار، زِ خوبانِ روزگار کم است
بهشت وُ دنیا هر دو بِه هم نبیند کس
بهشت وُ دنیا با هم مرا زِ تو بِه هم است
تو در دِلم بنشستیّ وُ غَم بشد زِ دِلم
دِلی که جایِ تو باشد در او چِه جایِ غَم است؟!
مرا دِلی ست که از عِشق، در جهان مَثَل است*
تو را رُخی ست که از حُسن در جهان عَلَم است 🌷
موضوعات مرتبط: محمّد مُعِزّی نیشابوری (شاعر روزگار سلجوقی) 🇮🇷
ای ساربان منزل مکن، جُز در دیارِ یارِ من
تا یِک زمان زاری کنم، بر رَبع وُ اَطلال وُ دِمَن
رَبع از دِلم پُر خون کنم، خاکِ دمن گلگون کنم
اطلال را جیحون کنم، از آبِ چشمِ خویشتن
از رویِ یار خرگهی، ایوان همی بینم تُهی
وز قدِ آن سروِ سهی، خالی همی بینم چمن
زین سان که چرخِ نیلگون کرد این سراها را نگون
دَیّار کی گردد کنون، گردِ دیارِ یارِ من
یاری بِه رُخ چون ارغوان، حوری بِه تن چون پرنیان
سروی بِه لب چون ناردان، ماهی بِه قد چون نارون
نیرنگِ چشمِ او فره، بر سیمش از عنبر زره
زُلفش همه بند وُ گره، جعدش همه چین وُ شکن
تا از برِ من دور شد، دِل در برم رنجور شد
مشکم همه کافور شد، شمشادِ من شد نسترن
از هجرِ او سرگشته ام، تخمِ صبوری کشته ام
مانند مرغی گشته ام، بریان شده بر بابزن
پیوسته از چشم وُ دِلم، در آب وُ آتش منزلم
بر بی سرا کی محملم، در کوه وُ صحرا گامزن 🌷
موضوعات مرتبط: محمّد مُعِزّی نیشابوری (شاعر روزگار سلجوقی) 🇮🇷
شَب نماید در صفت، زُلفینِ آن بت روی را
مه نماید در صفت، رُخسارِ آن دِلجوی را
شَب کجا جوشن بود، کافورِ دیبا رنگ را
مه کجا مَفرَش بود، زنجیرِ عنبر بوی را
بر زمین هر کس خبر دارد که ماه وُ آفتاب*
سجده بردند از فلک، دیدارِ آن بت روی را
بر گذشت آن ماه پیکر، گردِ باغ وُ بوستان
گرد رو اندر بِه عَمدا، تاب داده موی را
موی وُ رویِ او، بِه باغ وُ بوستان تشویر داد
سنبل وُ شمشاد را وُ لالهٔ خود روی را
زُلف وُ خالش را شناسد، هر کسی چوگان وُ گوی
درخور آمد گویِ چوگان را وُ چوگان گوی را
هر کجا باشد رُخ وُ خطش، نباشد بس عجب
گر ندارد شوی زن را، طاعت وُ زن شوی را
چونکه اندر خانهٔ وصل آمد از کویِ فراق
در گشاد این خانه را وُ در ببست آن کوی را
او وُ من هر دو بِه مهر وُ دوستی یِکتا دِلیم*
نیست راه اندر میانه، حاسد وُ بدگوی را 🌷
موضوعات مرتبط: محمّد مُعِزّی نیشابوری (شاعر روزگار سلجوقی) 🇮🇷
( خواجوی کرمانی ) ❤️•ای روزگار، سخت گرفتی بر عاشقان! خیلی سخت•❤️ 📚 از کتاب قبلۀ عالم، ژئوپلتیک ایران، ص۳۵، نوشته ی گراهام فولر، ترجمه ی عباس مخبر ( نیلوفر لاری پور ) 🖤•برای تو آپامه جانم•🖤 ( مشرق تهرانی ) ❤️•فدایِ عشقِ تو جان است، تا به تن چه رسد•❤️ ( هوشنگ ابتهاج ) 🖤چشمانِ روزه دارم از تو، کی به افطارِ دیدنت میرسد آپامه؟•🖤 ( صغیر اصفهانی ) 🖤•هنوز بی قرارِ نبودنت هستم؛ نگذار دلتنگی ام سنگین تر شود•🖤 ( صائب جانمان ) 🖤•به تو دل دادم و دلتنگی حرفه ام شد•🖤 ( رهی معیری ) 🖤•ببینمت، بغلت می کنم به اندازۀ صد سال آپامه•🖤 ( محمد رسولی ) ❤️•فدایِ عشقِ تو جان است، تا به تن چه رسد•❤️ ( شکیب اصفهانی ) 🖤•لمسِ دستت را تصور می کنم آپامه•🖤 ( شکیب اصفهانی ) 🖤•آسمان در هوایِ تو دیریست مثلِ چشمانِ من اشکبار است•🖤 ( سعدی شیرازی ) 💙•صبح بخیر آپامه… تویی نخستین فکرِ هر صبحِ من•💙 ( وحشی بافقی ) 🖤•اگر برای عشق تنها یک عید بود، آن عید همنامِ تو بود آپامه 💌•🖤 📚 از کتاب بر جاده های آبی سرخ، جلد دوم، ص۱۰۰ نوشته ی نادر ابراهیمی ( ژولیده نیشابوری ) 🪴 💙•خدایا! ما را با شادیِ عشق نیز آشنا کُن!•💙 🪴 ( صائب جانم ) 💙•سلام بر کسانی که در ماهِ مهمانیِ خدا، دلهایِ خسته را اِحیا میکنند•💙 ( اردلان سرفراز ) 🖤•برای تو آپامه•🖤 ( سعدی شیرازی ) 🖤•بند میاد زبونم جلو چشمات؛ باخت دادم گمونم جلو چشمات•🖤 ( طالب آملی ) 🖤•دوستت دارم تا حد حلول در پیراهنت، تا فنا در جانت•🖤 ( کریم فکور ) 🖤•برای تو آپامه•🖤 ( مولوی جان ) 🖤•راهی سُراغ داری تا بیشتر دوستَت بِدارَم آپامه؟•🖤 📚 از کتاب گزارش به خاک یونان، ص۲۸۴ نوشته ی نیکوس کازانتزاکیس ( بیدل دهلوی ) 🖤•در این پریشانیِ روزگار، مبادا فراموش کنی دوستت دارم•🖤 ( عبید زاکانی ) 🕌 🌹 السلام علیک يا مولای یا صاحب الزمان 🌹 🕌 ( لیلا کسری ) 🖤•آسیای سپهر، دور از تو هر شبم استخوان همی ساید•🖤 ( رعدی آذرخشی ) 🖤•که بیش تر از آنچه باور کنی دوستت دارم آپامه•🖤 ( فیض کاشانی ) 🖤•مرا بخوان یکبار با نگاهت، بارِ دوم با صدایت آپامه•🖤 ( خواجوی کرمانی ) 🖤•تو مأمنِ مهربانِ زندگیِ من هستی آپامه•🖤 ( سعدی شیرازی ) 🕌 🌹 🇮🇷 الله اکبر 🇮🇷 🌹 🕌 ( محمود دولت آبادی ) ❤️•به زیرِ پا فِتَد آن دلی، که بَهرِ تو نَلرزد•❤️ صفحه اصلی 💯
