🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

ای خالقِ هر قصّۀ من، این منو این تو
بر سازِ دِلم زخمه بزن، این منو این تو

هر لحظه جُدا از تو برام ماهی وُ سالی
با هر نفسم داد می زنم، جایِ تو خالی

منم عاشقِ نازِ تو کشیدن
بخاطرِ تو از همه بُریدن، تنها تو رو دیدن

منم عاشقِ انتظار کشیدن
صدایِ پاتو از کوچه شنیدن، تنها تو رو دیدن

تو اون ابرِ بلندی، که دستات شفایِ شوره زاره
تو اون ساحلِ دوری، که هر موج به تو سجده میاره

تو فصلِ سبزِ عشقی، که هر گُل بهارو از تو داره
اگه نوازشِ تو نباشه، گُل گلخونه خاره

تو آخرين كلامی كه شاعر، تو هر غزل مياره
بدونِ تو خدا هم تو شعراش، ديگه غزل نداره

بمون كه شوكتِ عِشق بمونه، كه قصّه گویِ عِشقی
نگو كه حرمتِ عِشق شكسته، تو آبرویِ عِشقی 🌷

ای همصدایِ دیروز وُ فردا
عاشِقتر از ما کِی میشه پیدا

وقتی تو باشی، هر لحظه با من
فرقی نداره، اینجا وُ اونجا

ای همیشه ناجیِ من
مَرهمی بر زخمِ این تن
سخته بی تو زنده بودن

این روزها که عاشِقی هم، دیگه از یاد رفته کم کم
با تو عاشِق، با تو خوبم، با تو روزِ بی غروبم* 🌷

پ.ن:

دور از چشمِ دیگران با من تا ابد بمان، آپامه 🖤

خیالِ رویِ توام غمگسار وُ رویِ تو نه
به هر سویی که کنم راه، راه سویِ تو نه

خیالِ تو همه‌ شَب ره به کویِ من دارد
اگر چه بخت، مرا رهنمایِ کویِ تو نه

دریغ! کاش تو را خوی چون خیال بُدی
که خرّمم زِ خیالِ تو وُ زِ خویِ تو نه

دلِ من آرزویِ وصل می‌ کند چه کنم*
که آرزویِ دلم هست وُ آرزویِ تو نه

به بویی از تو شدم قانع وُ همی‌ دانم
که هیچ رنگْ مرا از تو، جُز که بویِ تو نه

هزار جویِ هوس رفته است در دلِ تو
که هیچ آبِ غمِ من به هیچ جویِ تو نه

زِ جست‌ و‌ جویِ تو حیرت نصیبِ خاقانی است
تو کیمیایی وُ او مردِ جست‌ و‌ جویِ تو نه 🌷

پ.ن:

ای کاش خیالَم، حال وُ روزَم می‌ شد! (غاده‌ السمان) 🖤

پ.ن۲:

وقتی تو را دیدم، فهمیدَم فکر کردن به یک نفر بی‌ آنکه لحظه‌ ای خسته شوی، یعنی چه آپامه...

خدایا، نزدیکی‌ اش را چون نفسی به من عطا کن. 🖤

تو را که لالۀ رُخسار وُ لعلِ میگون است
چِه باک که دِلی در غمِ تو پُر خون است

بِه من گذار غَمش ای رقیب وُ خوشدِل زی
مکش ملامتِ لیلی که کارِ مجنون است

محبّتِ تو نخواهد بِه خشم وُ کین کم شد
مرا که مهرِ تو از هر چِه گویم افزون است

زِ دیدنِ پری وُ حور کی شود خوشدِل
کسی که از غمِ نادیدنِ تو محزون است

گدایی سرِ کویت کمینه فخری را
فزون زِ مُلکِ جم وُ دولتِ فریدون است 🌷

پ.ن:

بِه دامن می‌ نهفتم گریه، ناگه مست بگذشتی
شدم رسوا منِ تردامن وُ صد چاک دامن هم

ملامت بر دلِ صد پارۀ عاشِق بدان ماند
که باشد زخمِ شمشیر وُ بدوزندش بِه سوزن هم (امیر خسرو‌ دهلوی) ❤️

پ.ن۲:

بلاکشانِ رهِ عِشق وادیی دارند
که غیر خارِ ملامت در او گیاهی نیست (حیدر کلوچ) ❤️
┄┅─═◈═─┅┄┄┅─═◈═─┅┄

آنی که نیست هیچ غَمت گر شوم هلاک
آنم که می برم غمِ عشقِ ترا بِه خاک* (عاشق اصفهانی) ❤️
┄┅─═◈═─┅┄┄┅─═◈═─┅┄

ای دِل آن دم که مرا زِ آتشِ حسرت سوزی
بر زبانم مَزن آتش که دعاگویِ کسی‌ ست (عرشی تبریزی) ❤️

پ.ن۳:

لبخند بزن آپامه، اینجا قلبی‌ ست که لبخندِ تو را خیلی دوست دارد، و با تمامِ وجود، آغوشت را حس می کند. بعضی از آهنگ ها مخصوصِ بعد از نیمه شبه؛ ‏و چِه شَب ها، چِه شَب ها، ما کلی آهنگِ نشنیده داشتیم که باید باهم گوش می‌ کردیم. ❤️

توصیفِ دِلبر بِه ماه وُ زیباییِ خروجش و شکوهِ بیانش در شعرِ نزار قبانی را ببینید وقتی می‌ فرماید: ای ماهِ هر شَب بُرون آمده از پنجرۀ واژه‌ ها. 🌷