در ره عِشق آنچنان با بختِ بد یارم که چرخ؛ کینه از هر کس که دارد، انتقام از من کشد. 🕯
پ.ن:
ستم نگر که بِه هرکس زمانه خواری کرد
فلک زِ شانیِ بیچاره انتقام کشید (شانی تکلو) 🖤
موضوعات مرتبط: حسین جوشقانی وحشتی کاشانی (شاعر روزگار صفوی) 🇮🇷
اگر عکسِ جمالت در دلِ غَم پرورم اُفتد
بِه جایِ اشکِ خونین، آتش از چشمِ تَرم اُفتد
عجب کز خوابِ مستی سر برآرم روزِ محشر هم
اگر در خواب، عکسِ رویِ او در ساغرم اُفتد
از آنرو سال ها در آفتابِ هجر می سوزم*
که شاید سایۀ وصلِ تو روزی بر سرم اُفتد
بِه یِک پرتو برآرد شعلۀ او دود از عالم
اگر از آتشِ دِل، یِک شرر در پیکرم اُفتد
چنان در آتشم بی او، که دوزخ را بِه رشک آرَد
بِه هر دریا که بعد از سوختن، خاکسترم اُفتد
بِه گلخَن وحشتی! تا کِی بِه خاکستر نهم پهلو؟
هوس دارم که امشَب آتشی در بسترم اُفتد 🕯
موضوعات مرتبط: حسین جوشقانی وحشتی کاشانی (شاعر روزگار صفوی) 🇮🇷
چون نورِ دیده در نظرم جلوه می کند؛ با آنکه سالهاست کزو دور مانده ام 🕯
موضوعات مرتبط: حسین جوشقانی وحشتی کاشانی (شاعر روزگار صفوی) 🇮🇷
بی رُخت گشت پُر از خون جگرِ ساغرِ ما
ریخت بی لعلِ تو یاقوت زِ چشمِ ترِ ما
زِ آتش حسرتِ ما سوختگان در گیرد
پا نهد دوزخ اگر بر سرِ خاکسترِ ما
بر سرِ کویِ تو شَبها گذراندیم بِه عیش
کآسمان پوششِ ما بود وُ زمین بسترِ ما 🕯
موضوعات مرتبط: حسین جوشقانی وحشتی کاشانی (شاعر روزگار صفوی) 🇮🇷
همایِ وصلِ او گر بر مزارم سایه اندازد
بِه صد شوق از ته خاک استخوانِ من برون آید
دریدم بس که بر تن جامه در هجران، پس از مُردن
گُلِ حسرت گریبان چاک از خاکم برون آید
اگر گُم گشتگانِ عِشق را جویند در محشر
زِ ملکِ بی نشانیها، نشانِ من برون آید 🌷
موضوعات مرتبط: حسین جوشقانی وحشتی کاشانی (شاعر روزگار صفوی) 🇮🇷
چون یارِ سفر کردۀ من از سفر آید*
از خاکِ رهش جان پی نظّاره برآید
یِک بار اگر یاد نمایم ستمِ او*
خون جگرم تا ابد از چشمِ تر آید
کس را نبُود هیچ گزیر از گذرِ عِشق
هر کس که بِه پا رفت از این در بِه سر آید
کِی با همه افروختنش، دوزخِ سوزان
از عهدۀ یک لحظه گناهم بِه در آید؟!
چون وحشتی آرَم بِه نظر صورتِ معنی
گر خاکِ درِ دوست مرا در نظر آید 🌷
موضوعات مرتبط: حسین جوشقانی وحشتی کاشانی (شاعر روزگار صفوی) 🇮🇷
شب هایِ هجر، دیدۀ بی خواب روشن است*
کز بزمِ وصلِ یار، مِیِ ناب روشن است
یِک لحظه گِریه گر نکنم، کور می شوم*
گویا چراغِ چشمِ من از آب روشن است
شَب ها بِه یادِ شمعِ جمالِ تو در چمن*
چندین چِراغ از گُلِ سیراب روشن است
شکرِ خدا که در دلِ صد چاکِ وحشتی*
مهرت چو آفتابِ جهان تاب روشن است 🌷
موضوعات مرتبط: حسین جوشقانی وحشتی کاشانی (شاعر روزگار صفوی) 🇮🇷
( شکیب اصفهانی ) 🖤•لمسِ دستت را تصور می کنم آپامه•🖤 ( شکیب اصفهانی ) 🖤•آسمان در هوایِ تو دیریست مثلِ چشمانِ من اشکبار است•🖤 ( سعدی شیرازی ) 💙•صبح بخیر آپامه… تویی نخستین فکرِ هر صبحِ من•💙 ( وحشی بافقی ) 🖤•اگر برای عشق تنها یک عید بود، آن عید همنامِ تو بود آپامه 💌•🖤 📚 از کتاب بر جاده های آبی سرخ، جلد دوم، ص۱۰۰ نوشته ی نادر ابراهیمی ( ژولیده نیشابوری ) 🪴 💙•خدایا! ما را با شادیِ عشق نیز آشنا کُن!•💙 🪴 ( صائب جانم ) 💙•سلام بر کسانی که در ماهِ مهمانیِ خدا، دلهایِ خسته را اِحیا میکنند•💙 ( اردلان سرفراز ) 🖤•برای تو آپامه•🖤 ( سعدی شیرازی ) 🖤•بند میاد زبونم جلو چشمات؛ باخت دادم گمونم جلو چشمات•🖤 ( طالب آملی ) 🖤•دوستت دارم تا حد حلول در پیراهنت، تا فنا در جانت•🖤 ( کریم فکور ) 🖤•برای تو آپامه•🖤 ( مولوی جان ) 🖤•راهی سُراغ داری تا بیشتر دوستَت بِدارَم آپامه؟•🖤 📚 از کتاب گزارش به خاک یونان، ص۲۸۴ نوشته ی نیکوس کازانتزاکیس ( بیدل دهلوی ) 🖤•در این پریشانیِ روزگار، مبادا فراموش کنی دوستت دارم•🖤 ( عبید زاکانی ) 🕌 🌹 السلام علیک يا مولای یا صاحب الزمان 🌹 🕌 ( لیلا کسری ) 🖤•آسیای سپهر، دور از تو هر شبم استخوان همی ساید•🖤 ( رعدی آذرخشی ) 🖤•که بیش تر از آنچه باور کنی دوستت دارم آپامه•🖤 ( فیض کاشانی ) 🖤•مرا بخوان یکبار با نگاهت، بارِ دوم با صدایت آپامه•🖤 ( خواجوی کرمانی ) 🖤•تو مأمنِ مهربانِ زندگیِ من هستی آپامه•🖤 ( سعدی شیرازی ) 🕌 🌹 🇮🇷 الله اکبر 🇮🇷 🌹 🕌 ( محمود دولت آبادی ) ❤️•به زیرِ پا فِتَد آن دلی، که بَهرِ تو نَلرزد•❤️ ( امیر ارجینی ) ❤️•فدایِ عشقِ تو جان است، تا به تن چه رسد•❤️ ( بیدل دهلوی ) 🖤•هر روزی که می گذرد، محبتت در قلبم بیشتر می شود آپامه•🖤 📚 از کتاب جاذبه و دافعۀ علی، ص۲۹ نوشته ی استاد مرتضی مطهری ( شاعر: در این نسخه نامشخص است ) 🕌 🌹 فقط حیدر امیرالمومنین است 🌹 🕌 ( سعدی شیرازی ) 🖤•می خواهم ترا سویِ جانم آیی، سویِ چَشمانم آیی، آپامه•🖤 ( بیدل دهلوی ) 🕯 ♡آه از فراقِ يار؛ مرگم از اين واقعه خوش تر هزار بار♡ 🕯 📚 از کتاب آتش بدون دود، ج۱، ص۹، نوشته ی نادر ابراهیمی ( محمود سنجری ) 🖤•بغلم کن، استخوان هایم دلتنگِ دست هایت اند آپامه•🖤 📚 از کتاب رستاخیز جان [ادبیات، فرهنگ و رسانه]، ص۳۲ نوشته ی سید مرتضی آوینی صفحه اصلی 💯
