🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

دلم انگاری گرفته، قدِّ بغضِ یا کریما
عصرِ جمعه تویِ ایوون، می شینم مثلِ قدیما

تو دلم می گم آقا جون، تو مُرادی، من مُریدم
من به اندازۀ وسعم، طعمِ عشقتو چشیدم

کاشکی از قطرۀ اشکت، کمی آبرو بگیرم
یعنی تو چشمۀ چشمات، با نگات وضو بگیرم

برایِ لحظۀ دیدار از قدیما نقشه داشتم
یه دونه هدیۀ ناچیز، واسه تو کنار گذاشتم

یادمه یکی بهم گفت: هرکی تنهاست تویِ دنیا
یه دونه نامۀ خوش خط، بنویسه واسه آقا

کاغذِ نامه رو بعدش، تویِ رودخونه بریزه
بنویسه واسه مولاش، خاطرت خیلی عزیزه 🌷

غروبم، مرگِ رو دوشم، طلوعم کن، تو می تونی‌
تمومم، سایه می پوشم، شروعم کن، تو می تونی‌

شدم خورشیدِ غرقِ خون، میونِ مغربِ دریا
من وُ با چشمایِ بازت، ببر تا مشرقِ رویا

دِلم با هر تپش، با هر شکستن، داره می فهمه
که هر اندازه خوبه عِشق، همون اندازه بی‌ رحمه

چِه راه‌ هایی‌ که رفتم تا بفهمم جُز تو راهی‌ نیست*
خلاصم کُن از عِشق‌ هایی‌ که گاهی‌ هست وُ گاهی‌ نیست

تو خوب سوختن وُ می‌ شناسی، سکوتو از اونم بهتر
من آتیشم، یِه کاری کُن، نمونم زیرِ خاکستر

می‌ خوام مثلِ همون روزا که بارون بود وُ ابریشَم
دوباره تو حریرِ تو، مثه چَشمات، ابری شَم 🌷

گاهی یِه خونۀ سادۀ گِلی، بِه همه دنیا می اَرزه، مگه نه
گاهی وقتا تویِ قصرم که باشی، دِلت از غصّه می لَرزه، مگه نه

حاضری دار وُ ندارت رو بِدی، بِه جاش از خدا دلِ خوش بگیری
حاضری زندگیتو بدی، اگه بتونی با دلِ عاشِق بِمیری

این همه دنبالِ دنیا رفتیمو، انگار این جادّه تَمومی نداره
گاهی وقتام که بِه جایی می رسیم، لذّتش انگار دَوومی نداره

کاش یِه بارم که شده تو این سفر، دِلمون راه وُ نشونمون بده
می شه سرنوشتِ ما این نباشه، وسوسه اَگه اَمونمون بده 🌷

🟦 اسلام صراطِ مستقیم است، نه بِه راست و نه بِه چپ بِه هیچیک از این دو منحرف نیست. رسالتِ ما در این انقلاب عبارت از این است که زندگی را در گیتی بِه عدالتِ اسلام برگردانیم و اعتقادِ ما وعده بسیار کثیری از مردمِ زمین نیز بِه عنوان مستضعف و محروم که از خطّ عدالتِ اسلامی بر کنار هستند، این است که انقلابِ ما دستِ مستضعفین را بگیرد و بِه خطّ عدالتِ اسلامی برگرداند.

🟥 من بعنوان کوچکترین خدمتگزار و نماینده امام بِه شما اعلام می کنم رسالتِ ما دستگیری از مستضعفین و رساندنِ آنان بِه حدّ عدالتِ اسلامی است. در این رابطه همۀ کسانی که ادعایِ انقلابی بودن می کنند و همۀ کسانی که نمایندۀ جمهوری اسلامی هستند، چِه در کارِ دولت و چِه در غیرِ دولت همگی در جهتِ خدمت بِه انقلاب و در نتیجه خدمت بِه مستضعفین هستند.

🟦 من در این منطقه از کشور اعلام می کنم که رای مستضعفین، روزِ نجاتِ شما از استضعاف فرا رسید و اسلام بر آن است که شما را استضعاف بِه عدالت برگرداند. مستکبرین و کسانی که در جهان از خطّ عدالتِ اسلامی منحرف هستند، می خواهند شیره جان و حیاتِ مردم را بمکند و زالو وار تلاش می کنند که از خونِ مردم برایِ خود خون تهیه کنند و خود را بِه مرحله بالاتر از استکبار برسانند. رسالتِ انقلابِ ما این است که چنگال و حلقوم و امکانات این مستضعفین را مهار کند، و آنها را بِه عدالتِ اسلامی برگرداند.

پ.ن:

🔹 دشمنانِ کوردلِ انقلابِ اسلامی باید بدانند که شهادت در راه خدا، آرزویِ ماست، ما را هراسی از مرگ نیست، چرا که اطمینان داریم، بدونِ ما نیز پرچمِ خونینِ اسلام و انقلاب را دستهایِ پُرتوانِ میلیونها مردمِ محروم و مستضعفِ میهنِ اسلامی سربلندتر و برافراشته تر از پیش بِه اهتزاز درخواهد آورد و میلیونها دهان، نوایِ قدسی و آسمانی «الله اکبر» را در چهار گوشۀ جهان، طنین افکن خواهند ساخت.

🔹 امریکایِ جهانخوار و اذنابِ آن بدانند که مبارزۀ بی امانِ امّتِ شهید پرورِ ما علیه ظلم و استکبار و کفر و الحادِ جهانی تا محوِ کامل همۀ آثارِ شومِ آن در سراسرِ جهان ادامه خواهد داشت. (شهید محمّد علی رجایی) ❤️

پ.ن۲:

بسم الله الرحمن الرحیم، وَبَشِّرِ الصَّابرِینَ الَّذینَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِیبَهٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ ..

مظلومانه اومد جلو، برای رقیبهایِ رد صلاحیت تلاش کرد، صلاحیت بگیرن؛ صدها تهمت، زخم زبان، طعنه و افترا شنید؛ مظلومانه کار کرد؛ خودشو بِه آب و آتش زد تو کار کردن؛ شبانه روز تلاش کرد؛ بِه دورترین مناطقِ محروم برای خدمت رفت؛ سه سال پیش، تولد آقا امام رضا (ع) رئیس جمهور شد، و سه سال بعد، تولد آقا امام رضا (ع) مظلومانه و غریبانه بِه شهادت رسید. واقعا خدا خوب میخره، سنگینی عجیبی داره شهادتِ این سید جلیل المقام. یا صاحب الزمان ادرکنی 💔

شبِ مردانِ خدا روزِ جهان افروزست

روشنان را بِه حقیقت شبِ ظلمانی نیست (سعدی شیرازی) ❤️

💔 شهادتت مبارک آقا سید ابراهیم، خداحافظ ای داغ بر دل نشسته 💔

بِه شامِ تیره ام، صبحِ سپیدی
طلوعِ تازه ای، نورِ امیدی، تو مظهرِ وفایی

پُر از مهری وُ لبریز از صفایی، صفایی، صفایی
تو با سرشتِ پاکت، زِ بدخواهی وُ بد دِلی، جدایی، جدایی، جدایی

یارا، یارا، یارا، مرا یگانه هستی
تنها عشقِ پاکی، تو جاودانه هستی

رهایم کردی از رنج وُ پریشانی
همیشه منتظر هستم که می آیی

بِه فرداهایِ بهتر، دادی امّیدم
که با شادی بُوَد، فردا تماشایی

برایِ من یگانه، تو هستی، تو هستی
فروغِ جاودانه، تو هستی، تو هستی 🌷

پ.ن:

بعدِ عمری که بِه خوابِ منِ بیدل آمد

گریه آبی بِه رُخم ریخت که بیدار شدم (کلیم همدانی) 🖤

شهزادۀ آسمونی، گفتی که پیشم می مونی*
برایِ این دلِ پُر غَم، آوازِ شادی می خونی

عشقِ تو آتیش بِه پا کرد، با من تو رو آشنا کرد*
بی اونکه حرفی بگویم، رازِ منو برملا کرد

یِه لحظه بی تو نبودم، یِه لحظه بی تو نزیستم*
یِه روز سراغمو می گیری، روزی که من دیگه نیستم 🌷

کوچه وقتی که نباشی، رگِ خشکیدۀ شهره*
ماه تو گوشِ خونه گفته، دیگه با پنجره قهره

سقفِ دِلبستگی بی تو، واسه من سایه نداره
دِلم از روزی که رفتی، دیگه همسایه نداره

تو پیِ کدوم ستاره، پشتِ ابرا خونه کردی
رفتی وُ چیزی نگفتی، گِریه رو بهونه کردی

من سوالِ سادۀ تو، تو جوابِ مشکلِ من
ردِّپایِ رفتنِ تو، رویِ صحرایِ دلِ من

وقتی آسمونِ شَبهام، زیرِ سایۀ چِشاته
وقتی حتی این ترانه، رنگِ غربتِ صِداته

نمی ذارم این دو راهی، سرِ راه ما بشینه
نمی ذارم این جدایی، رنگِ فردا رو ببینه

شَبو با فانوسِ اشکت، می برم بِه روشنایی
با تو می رسم دوباره، بِه طلوعِ آشنایی

می دونم هر جا که باشی، دلِ تو اهلِ همین جاست
واسۀ من وُ تو اینجا، اوّل وُ آخرِ دنیاست 🌷

ماه وُ صحرا وُ ستاره، نقره بارونِ پرنده
اگه مهتابی نباشه، پایِ چشمه کی می­‌ خنده؟

اگه دستِ مهربونِ شاخه­ هایِ گُل نباشه
دیگه بارون بِه تمنّایِ زمین دِل نمی بنده

چِه قدر کم داره چشمه اگه بارون نباشه
اگه پایِ چشمه این بیدایِ مجنون نباشه

بیدِ مجنونم که باشه بِه چِه دردی می­‌ خوره
اگه یِه پرنده رو شاخه­ ها مهمون نباشه

یِه نفس پرنده شو قناریا رو پر بده
از بهاری که قراره برسه، خبر بده

بگو از رفتن وُ موندن چِه خبر؟
بگو از تو، بگو از من چِه خبر؟ 🌷

برایِ آخرین بار، خدا کنه بباره
تو این شبِ کویری، یِه قطره از ستاره

همیشه بودی وُ من تو رو ندیدم انگار
بگو بگو که هستی، برایِ آخرین بار

وقتی دوری، تنهایی نزدیکه
قلبم بی تو، می ترسه تاریکه

چِه لحظه ها که بی تو یکی یکی گذشتن*
عمرمو بُردن امّا یه لحظه برنگشتن

تو چشمِ من نگاه کن، منو بِه گریه نسپار*
حالا که با تو هستم، برایِ اولین بار

برایِ آخرین بار 🌷

هر چی آرزویِ خوبه، مالِ تو
هر چی که خاطره داری، مالِ من

اون روزایِ عاشِقونه مالِ تو
این شبایِ بیقراری، مالِ من

منم وُ حسرتِ با تو، ما شدن
تویی وُ بدونِ من، رها شدن

آخرِ غربتِ دنیاست! مگه نه؟
اولِ دو راهیِ آشنا شدن

تو نگاه آخرِ تو آسمون، خونه نشین بود
دِلتو شکسته بودن! همۀ قصّه همین بود

می تونستم با تو باشم، مثلِ سایه! مثلِ رویا
امّا بیدارمو بی تو! مثلِ تو، تنهایِ تنها

هر چی آرزویِ خوبه مالِ تو
هر چی که خاطره داری، مالِ من

اون روزایِ عاشِقونه مالِ تو
این شبایِ بیقراری، مالِ من 🌷

پ.ن:

در کتابِ بستۀ چَشمانت چِه کسی هزار شعر پنهان کرده است. (نزار قبانی) 🖤