🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

ای نگاهت از شبِ باغِ نظر، شیرازتر*
دیگران نازند وُ تو از نازنینان، نازتر

چنگ بردار وُ شبِ ما را چراغان کن، که نیست*
چنگی از تو چنگ‌ تر، یا سازی از تو سازتر

قصّۀ گیسویت از امواجِ تحریرِ قمر*
هم بلند آوازه‌ تر شد، هم بلند آوازتر

گشته‌ ام دیوانِ حافظ را، ولی بیتی نداشت*
چون دو ابرویِ تو از ایجاز، با ایجازتر

چَشم در چَشمت نشستم، حیرتم از هوش رفت*
چَشم وا کردم بِه چشم‌ اندازی از این بازتر

از شبِ جادو عبورم دادی وُ دیدم نبود*
جادویی از سِحر چشمانِ تو پُر اعجازتر

آن که چشمانِ مرا تر کرد، چشمانِ تو بود*
گرچِه چشمِ عاشِقان بوده است از آغاز، تر 🌷

پ.ن:

تا کی کنم بِه گریه طلب آرزویِ دِل

ای دیده پیشِ خلق مریز آبرویِ دِل (قدسی مشهدی) 🖤

تو ستارۀ غریبی، تو شکوه باورِ من
شبِ عاشِقیست یارا، بنشین برابرِ من

تو چِه کرده ای که با تو شده عِشق تار وُ پودم
تو چِه کرده ای که عمریست پیِ تو در سجودم

تو چِه کرده ای که عمری زِ پی ات دویده ام من
بِه خدا قسم که با تو بِه خدا رسیده ام من

چِه شکسته ایستادی، چِه شکسته تر پریدی
بِه طوافِ عاشِقانه حرمِ خدا رسیدی 🌷

پ.ن:

تخریب بقیع بِه تحریکِ سفیرِ رضا خان پهلوی انجام شد!: یکی از روحانیونِ تهران در سال ۱۳۴۴ یا ۱۳۴۵ قمری با نام آیت الله شیخ عبدالرحیم حائری همراه حدود هزار نفر از راه شام عزیمتِ حج کرد. بِه هر روی این عالمِ دینی، در بحبوحه ماجرایِ منازعه وهابیان با مسلمانان بِه همراه شمار زیادی ایرانی راهی حج می‌ شود. پس از فراغت از حج، عبدالعزیز نماینده خود را برایِ عرضِ تبریک و تقاضایِ بازدید آیت الله حائری فرستاد و ساعتی را برایِ ملاقات وعده دادند.

در آن ملاقات آیت الله فصولی حائری خطاب بِه عبدالعزیز گفتند: آیا تمامِ اصلاحاتی که منظور داشتید تمام شد، فقط خراب کردنِ قبورِ ائمه بقیع مانده بود؟ عبدالعزیز در پاسخ گفت: راست می‌ گویی، ولی اینکار را من نکردم! این عمل بِه تحریکِ سفیر ایران انجام شد (اشاره او بِه پدر هویدا یعنی میرزا حبیب الله پسر آقا رضا قناد شیرازی بهایی بود که آن زمان در جده مقیم بود و سرپرستیِ حجاج را داشت).

آیت الله فصولی ضمن تأکید بر این که این شخص دشمنِ مذهبِ شما و ما است از او می‌ خواهد تا بِه این امر رسیدگی کند. مَلِک قبول کرده و وعده می‌ دهد که صورتِ قبور را تجدید کند. و چنین کرد، چنان که تا حال باقی است. گفتنی است که این ملاقات و در واقع این سفرِ حج یکسال بعد از ماجرایِ خراب کردنِ قبور بقیع بوده که هنوز آثارِ قبور باقی بود و اگر آن سال مبادرت بِه ترمیم نمی‌ شد امروز هیچ اثری از محل قبور باقی نبود.

🌸 تصویر رنگی از قبور ائمۀ بقیع قبل از تخریب 🌸

نه مثلِ ساره‌ ای وُ مریم، نه مثلِ آسیه وُ حوا
فقط شبیه خودت هستی، فقط شبیه خودت زهرا

اگر شبیه کسی باشی، شبیه نیمه‌ شبِ قدری
شبیه آیۀ تطهیری، شبیه سورۀ اعطینا

شناسنامۀ تو صبح است، پدر تبسم وُ مادر نور
سلام ما بِه تو ای باران، درودِ ما بِه تو ای دریا

کبودِ شعله‌ ورِ آبی، سپیده طلعتِ مهتابی
بِه خون نشستنِ تو امروز، بِه گُل نشستنِ تو فردا

مگر که آبِ وضویِ تو زِ چشمه‌ سارِ فدک باشد
وگرنه راه نخواهی برد بِه کربلا وُ بِه عاشورا 🌷

آشفته كن ای غَم، دلِ طوفانیِ ما را
انكار كن ای كفر، مسلمانیِ ما را

شوريده‌ سرانِ صفِ عِشقيم، مگر تيغ
مرهم بِنَهد زخمِ پريشانیِ ما را

بر قامتِ ما پيرهنِ زخم بدوزيد
تا پاک كند تهمتِ عريانیِ ما را

ای زخمِ شكوفا، بگشا در سحرِ وصل
گلخانۀ دربستۀ پيشانیِ ما را

زين پيش، حرامی صفتی در حرمِ دوست*
نشكست چنين حرمتِ مهمانیِ ما را

از كرببلا با عطشِ زخم رسيديم*
يارب! بپذير اين همه قربانیِ ما را 🕯

پ.ن:

از خونِ جوانانِ وطن لاله دمیده اثرِ حسن روح الامین بِه یادِ شهدایِ مظلومِ حرمِ مطهرِ شاهچراغ