🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

🟪 عالمی را پرسیدند: خوب بودن را کدام روز بهتر است؟ عالم فرمود: یِک روز قبل از مرگ؛ دیگران حیران شدند و گفتند: ولی زمانِ مرگ را هیچکس نمیداند؛ عالم فرمود: پس هر روز زندگی را روزِ آخر فکر کن و خوب باش شاید فردایی نباشد!

🟪 روزی شیخ الرئیس ابوعلی سینا وقتی از سفرش بِه جایی رسید اسب را بر درختی بست و برایش کاه ریخت و سفره پیش خود نهاد تا چیزی بخورد؛ روستاییِ سوار بر الاغ آنجا رسید؛ از خرش فرود آمد و خر خود را در پهلویِ اسبِ ابوعلی سینا بست تا در خوردن کاه شریکِ او شود و خود را بِه شیخ نهاد تا بر سفره نشیند.

🟦 شیخ گفت: خر را پهلویِ اسبِ من مبند که همین دم لگد زند و پایش بشکند؛ روستایی آن سخن را نشنیده گرفت، با شیخ بِه نان خوردن مشغول گشت؛ ناگاه اسب لگدی زد؛ روستایی گفت: اسبِ تو خرِ مرا لنگ کرد.

🟩 شیخ ساکت شد و خود را لال ظاهر نمود؛ روستایی  او را کشان کشان نزدِ قاضی برد؛ قاضی از حال سوال کرد؛ شیخ هم چنان خاموش بود؛ قاضی بِه روستایی گفت: این مرد لال است؟ روستایی گفت: این لال نیست بلکه خود را لال ظاهر ساخته تا اینکه تاوانِ خرِ مرا ندهد؛ پیش از این با من سخن گفته؛ قاضی پرسید: با تو سخن گفت؟ چِه گفت؟

🟨 او جواب داد که: گفت خر را پهلویِ اسبِ من نبند که لگد بزند و پایش بشکند؛ قاضی خندید و بر دانشِ شیخ آفرین گفت؛ شیخ پاسخی گفت که زان پس در زبانِ پارسی مَثَل گشت: جوابِ ابلهان خاموشی ست.

🟪 مردی حاشیۀ خیابان بساط پهن کرده بود، زرد آلو هر کیلو 2 تومن، هستۀ زرد آلو هر کیلو 4 تومن؛ یِکی پرسید چِرا هسته اش از زرد آلو گرونتره؟! فروشنده گُفت چون عقلِ آدم رو زیاد می کنه؛ مرد كمی فكر كردُ گُفت، یِه کیلو هسته بده؛ خرید و مشغولِ خوردن که شُد با خودش گُفت: چِه کاری بود، زرد آلو می خریدم هم خودِ زرد آلو رو می خوردم هم هسته شو، هم ارزونتر بود؛ رفتُ همین حرف رو بِه فروشنده گُفت، فروشنده گُفت: بله، نگُفتم عقلِ آدم رو زیاد می کنه! چِه زود اثر کرد.

🟪 فرانسوی‌ ها ضرب‌ المثلى دارند كه مى‌ گويد: تنها احمق‌ ها هستند كه عوض نمی‌ شوند؛ با اين معنا نه تنها در زبانِ فارسى ضرب‌ المثلى نيست، بلكه برعكس، ضرب‌ المثلی هست كه مى‌ گويد: حرفِ مرد يكى است؛ آيا آنجا كه مقاومت در برابرِ تغيير و لجبازى در پذيرشِ اشتباه ريشه‌ اى فرهنگى مى‌ يابد، مى‌ توان بِه فردايى بهتر خوشبين بود؟