🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

شبِ غَم بِه جانم تنيده، بيا
ای سپيده، بيا

غَم، آتش بِه جانم كشيده، بيا
زِ چَشمم، ستاره دميده، بيا، ای سپيده، بيا

چو رودی بِه دريا، اگر رو نهادم، بِه يادِ تو بود*
چو موجی بِه ساحل، اگر تكيه دادم، بِه يادِ تو بود

پُرم از صدايت، چو نی با نوايت
غريبانه در اين خانه، شكايتها بِه لب دارم

ببين در هوايت، چو زُلفِ رهايت
غريبانه در اين خانه، حكايتها زِ شر دارم

اگر تو نباشی، بهارِ دلِ من، بهاری ندارم*
اگر تو نباشی، قرارِ دلِ من، قراری ندارم

تويی تو، بهارم
قرارِ دِلم

دِلم عاشِقانه هوایِ تو دارد
غريبانه ورنه نوایِ تو دارد

از آن سویِ شهر، صدا كن مرا
از اين شامِ غَم، رها كن مرا

چو رودی بِه دريا، اگر رو نهادم، بِه يادِ تو بود*
چو موجی بِه ساحل، اگر تكيه دادم، بِه يادِ تو بود 🌷

وای از دلِ ديوانه ام، زين دشمنِ همخانه ام
همسايه با بيگانه ام، ويران تر از ويرانه ام

زين پس درونِ خانه ام، يا جایِ دِل يا جایِ من
ای وایِ دِل، ای وایِ دِل، ای وایِ من، ای وایِ من

دِل پرده پرده خون شود، تا پرده ديگرگون شود
چون مرغِ حقّ خون می چكد، از نغمه هایِ نایِ من

ای وایِ دِل، ای وایِ دِل
ای وایِ من، ای وایِ من

شايد نسيمی آيد وُ بويی زِ باغت آورد*
تا در هوايت گُل كند، خاكسترِ پرهایِ من

داغِ دِلم بی گفتگو، از تو گرفته رنگ وُ بو
دلتنگِ يِك لبخندِ تو، چون غنچه سَر تا پایِ من*

از من بِه جُز اين های وُ هو
آداب وُ ترتيبی مجو

من آن شبانِ عاشِقم، هوهویِ من، هيهایِ من
من آن شبانِ عاشِقم، هوهویِ من، هيهایِ من 🌷

پ.ن:

دست وُ پا گُم کردهٔ شوقِ تماشایِ توام

افکَنَد یارب سَر افتاده در پایِ توام (بیدل دهلوی) 🖤

آن یار کز او خانهٔ ما جایِ پَری بود
سر تا قدمش چون پَری از عیب بَری بود

دِل گفت فروکش کنم این شهر بِه بویش
بیچاره ندانست که یارش سفری بود

تنها نه زِ رازِ دلِ من پَرده برافتاد
تا بود فلک، شیوهٔ او پَرده دری بود

منظورِ خردمندِ من آن ماه که او را
با حُسنِ ادب شیوهٔ صاحب نظری بود

از چنگِ مَنَش اختر بَد مِهر بِه در بُرد
آری چِه کنم؟ دولتِ دورِ قمری بود

عُذری بِنِه ای دِل، که تو درویشی وُ او را
در مملکتِ حُسن سَرِ تاجْوَری بود

اوقاتِ خوش آن بود که با دوست بِه سر رفت
باقی همه بی‌ حاصلی وُ بی‌ خبری بود

خوش بود لبِ آب وُ گُل وُ سبزه وُ نسرین
افسوس که آن گنجِ روان رهگذری بود

خود را بِکُش ای بلبل از این رشک که گُل را
با بادِ صبا وقتِ سحر جلوه گری بود

هر گنجِ سعادت که خدا داد بِه حافظ*
از یُمنِ دعایِ شَب و وِردِ سَحَری بود 🌷

پ.ن:

خوشا آنانکه الله یارشان بی
بِه حمد وُ قل هو الله کارشان بی

خوشا آنانکه دایم در نمازند
بهشتِ جاودان بازارشان بی (بابا طاهر همدانی) 🌷

پ.ن۲:

🔹 یکی از آثارِ یادِ خدا این است که با خدایِ مهربان اُنس می گیرید و با خالقِ هستی مانوس می شوید، و لذا انس با خدا و احساسِ با خدا بودن، در کنارِ خدا بودن و اینکه خدا در کنارِ شماست، حسّ مثبت و قدرت و ثروت و پیشرفت و آرامش برایِ شما بِه ارمغان می آورد؛

🔹آنگاه مثبت فکر می کنید، اراده تان در انجامِ امور بسیار بالا می رود، چون یادِ خدا که باشید، خدا هم بِه یاد و در کنارِ شماست و شما را در اموراتِ زندگی، کوچک یا بزرگ یاری می کند،🔹 حسّ با خدا بودن باعث می شود تا رفتارتان کنترل شده باشد و اعمالِ شایسته و کارهایِ خیر انجام دهید، و خود را قوی احساس کنید، ولذا همۀ اتفاقاتِ خوب از انسانهایِ مثبت اندیش و قوی سر می زند! 🔹ولذا عرض می کنم: نماز ذکرِ الله اکبر است.

یارا یارا گاهی دلِ ما را، بِه چراغِ نگاهی روشن کن
چشمِ تارِ دِل را چو مسیحا، بِه دمیدنِ آهی روشن کن

بی تو برگی زردم، بِه هوایِ تو می گردم، که مگر بیفتم در پایت
ای نوایِ نایم، بِه هوایِ تو می آیم، که دمی نفس کنم تازه در هوایت

بِه نسیمِ کویت ای گُل، بِه شمیمِ مویت ای گُل، در سینه داغی دارم
از لاله باغی دارم، با یادت ای گُل هر شَب، در دِل چراغی دارم

باغم بهارم باش
موجم کنارم باش

ای پادشه خوبان، داد از غمِ تنهایی
دِل بی تو بِه جان آمد، وقت است که بازآیی

مشتاقی وُ مهجوری دور از تو چنانم کرد
کز دست بخواهد شد، پایانِ شکیبایی

بی تو برگی زردم، بِه هوایِ تو می گردم
که مگر بیفتم در پایت، ای نوایِ نایم، بِه هوایِ تو می آیم

که دمی نفس کنم تازه در هوایت
تا فدا کنم جان وُ دِل برایت* 🌷

پ.ن:

امام زمان (عج) که بیاید، معاملات کم می‌ شود؛ همه رو بِه ایثار می‌ روند، با هم دوست می‌ شوند؛ همه می‌ بینند سفره مالِ یک نفر است، زندگی‌ بخش یک نفر است، نورانیت همه از یک جاست، ارواح یکی هستند. (اسماعیل دولابی) 💚

فایل با کیفیت چاپ تابلو" سلام بر حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف"

خدایا عاشِقان را با غمِ عِشق آشنا کُن
زِ غمهایِ دگر غیر از غمِ عِشقت رها کُن

تو خود گفتی که در قلبِ شکسته خانه داری
شکسته قلبِ من، جانا بِه عهدِ خود وفا کُن

خدایا بی پناهم، زِ تو جُز تو نخواهم
اگر عِشقت گناه است، ببین غرقِ گناهم

دو دستِ دعا فرا بُرده ام، بِه سویِ آسمانها
که تا پَر کِشم بِه بالِ غَمت، رها در کهکشانها

چو نیلوفر عاشِقانه، چنان می پیچم بِه پایِ تو*
که سر تا پا بشکفد گُل، زِ هر بندم در هوایِ تو

بدستِ یاری، اگر که نگیری، تو دستِ دِلم را، دگر که بگیرد
بِه آه وُ زاری، اگر نپذیری، شکسته دِلم را، دگر که پذیرد 🌷

خدایا خدایا، یِگانه تویی، همه گریه ها را، بهانه تویی
نگارا نگارا، تو باغی بهاری، دلِ ساده ام را، تو نقش وُ نگاری

شدم چو گُلی زِ ریشه جدا، بِه من برسان، بهارِ مرا
بهارا بهارا، بهانه مگیر، زِ خاکسترِ ما، زبانه مگیر

کویرِ دِلم را، تو بارانِ نوری، تو رودی، تو دریا، تو شوقِ عبوری*
جدا زِ تواَم، غبارِ هوا، بِه خود برسان، دوباره مرا

جُدا ماندم همچو نی تنها از نیستانها، حکایتِ دِل بِه ناله کنم
غَمی دارم همچو مولانا از جداییها، شکایتِ دِل بِه ناله کنم

چو نی در شکستم، صدایم تو هستی
تو را می پرستم، خدایم تو هستی 🌷

ای باغِ بی خزان، عطرِ گیسویِ تو
محرابِ عاشِقان، طاقِ ابرویِ تو

شبِ قدرِ من شبِ مویِ تو، مهِ من هلالِ ابرویِ تو
دلِ من همیشه پَر می زند، بِه هوایِ دیدنِ رویِ تو

ای یاد وُ نامِ تو، مضمونِ هر غزل
سرمستِ جامِ تو، جانِ ما از ازل

همه هستیم تمنّایِ تو، دِل وُ جان وُ دیده ام جایِ تو
زِ بهشت وُ باغ دم می زنم، بِه هوایِ سروِ بالایِ تو

همه بی برگ وُ بَر شده ام سر بِه سر
بادِ خزان دیده ام، بادِ بهارم تویی، بادِ بهارم

شده ام در بِه در، همه شَب تا سَحر
ای که فروغِ سَحر، در شبِ تارم تویی، در شبِ تارم 🌷

ای نامت از دِل وُ جان در همه جا بِه هر زبان جاری
عطرِ پاکِ نفست سبز وُ رها از آسمان جاری

نورِ یادت همه شَب در دلِ ما چو کهکشان جاری*

تو نسیمِ خوش نفسی، من کویرِ خار وُ خسم
گر بِه‌ فریادم نرسی، من چو مرغی در قفسم

تو با منی امّا، من از خودم دورم
چو قطره از دریا، من از تو مهجورم

با یادت ای بهشتِ من، آتشِ دوزخ کجاست
عشقِ تو در سرشتِ من، با دِل وُ جان آشناست

چِگونه فریادت نزنم، چِرا دم از یادت نزنم، در اوجِ تنهایی
مگر زمین ویرانه شود، جهان همه بیگانه شود، تویی که با مایی 🌷

فایل با کیفیت چاپ تابلو" سلام بر حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف"

ای دستم بر دامنِ تو
دِل بی تابِ دیدنِ تو

در هوایت بی قرارم، ای قرارِ دِل
جان برآید، تا سرآید، انتظارِ دِل

نامِ خوبت بر لبِ من، چون چِراغی
در شبِ من، کفرِ زُلفت، مذهبِ من

یارا فریاد از تو
داد وُ بی داد از تو

دِل با سرِ زُلفت، در دامِ بلا شد
زنجیرِ دِلم کو، دیوانه رها شد

ای قبلۀ من رویت، محرابِ من ابرویت
هم چو برگی در بارانم، در هوایت سرگردانم

گر خزانم، گر بهارم، بی قرارم من
هر چِه دارم یا ندارم، از تو دارم من 🌷

زِ داغت چو گُل پُر شرر دلِ من
چو پروانه ای شعله ور دلِ من

تا از غمِ تو، آه سحری پَر زد زِ دِلم*
با هر نفسم، صبحِ دگری سر زد زِ دِلم

چو پیراهنِ گُل، دِلی پاره دارم
دِلم را بِه داغت، گُل افشان کُن

چو لب بسته بلبل، نوایی ندارم
لبم را بِه باغت، غزل خوان کُن

رهایی ندارم از این بی قراری
مگر خون ببارم چو ابرِ بهاری 🌷

شَب آرام وُ بی صدا، در تشویشِ کوچه ها، سرگردانم
با رویایِ پنجره، با یِک سینه خاطره، بی سامانم

نامت را تمامِ شَب، همراه ستاره ها، نجوا کردم*
تا در ازدحامِ شَب، نقشِ روشنِ تو را، پیدا کردم

دیوارِ بی کسی، تنها پناه من، شَبها ای دوست
با اشتیاقِ تو، حیران نگاه من، شَبها ای دوست

با آرزویِ تو، در هر کجایِ شَب، از تو خواندم
با جستجویِ تو، در کوچه هایِ شَب، تنها ماندم

یِک شَب مرا صدا کُن، از دستِ غَم رها کُن، این جانِ خسته ام را
از من دوری تو چِرا؟ رُخِ خود بگشا، جانا چِرا بِه یاری مرهم نمی گذاری؟ قلبِ شکسته ام را

قلبی شیدا در هجرانت با خود دارم
بُگذار امشَب بر دامانت سر بُگذارم 🌷

ای غَم، ای همدم، دست از سرِ دِل بردار
ای شادی، یِک دم، مرهم بِه دِلم بُگذار

دِل جایِ شادی است، از غَم شُده ام بیزار
ای غَم بیرون رو، این خانه بِه او بِسپار

با این خانۀ تنگ، با این پارۀ سنگ
با این دِل چِه کُنم، این آلودۀ رنگ

دِلا، بالِ مرا چِرا شکستی؟
پَر نزدی، بِه گِل نشستی

پَر نزدی، تو دریا بودی
ز چِه رو چون مردابی؟

ای دریا تا کی، زِ نسیمی بی تابی؟
دِل بِه دریا بِزن در شبِ طوفان

تا بِه کی سر زدن بر درِ زندان؟
تا کی تنهایی؟ برخیز وُ پَر گُشا

در آسمان رها، تا کویِ نا کُجا
کویِ بی نشان، کویِ آشنا 🌷

پ.ن:

بویِ بهار می‌ شنوم از صدایِ تو (قیصر امین پور) 💚

صحرا صحرا دویده ام، سرگردان از پیِ تو
دریا دریا گذشته ام، در طوفان از پیِ تو

دست از دنیا کشیده ام، بی سامان از پیِ تو
از من از ما رهیده ام، دست افشان از پیِ تو

گیسویِ تو دامِ بلا، ابرویِ تو تیغِ فنا، در دست دوایِ دِل
رویِ تو بهشتِ برین، مویِ تو بنفشه ترین، زنجیر پایِ دِل

دنیا دنیا گشته ام، بِه بویِ تو
پنهان پیدا، گرمِ گفت و گویِ تو

هر سو هر جا رویِ من، بِه سویِ تو
دردا دردا کی رسم، بِه کویِ تو؟

دستم بر دامنِ تو، بویِ پیراهنِ تو، سویِ چشمِ عاشِقان
یاس وُ سوسن شکفد، دامن دامن شکفد، با یادت زِ باغِ جان

دیگر افتاده ام از پا، در این صحرا
در راهم صخره وُ خارا، خارا خارا

چون کشتی در دلِ طوفان، یارا یارا
دریاب ای ساحلِ دریا، ما را ما را

شَب وُ سحر بِه نامِ تو، ترانه می خوانم
بِه شوقِ یِک سلامِ تو، همیشه می مانم 🌷

فایل با کیفیت چاپ تابلو" سلام بر حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف"