🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

🟦 خدایا! زبانم را بِه هدایتْ، گویا کن، و پروایِ خویش را در دِلم بیفکن، و بِه پاک ترین خصلت ها توفیقم ده، و پسندیده ترین کارها مرا بگمار. 🌷

پ.ن:

الهی! گفتی کَریمم، اُمّید بدان تمام است.

تا کَرَمِ تو در میان است، نا‌اُمیدی حَرام است. (خواجه عبدالله انصاری) 💙

📸 ازبکستان، بخارا

بارالها! من از تو عذر می‌ خواهم: در موردِ شخصِ مظلومی که در حضورِ من بِه او ظلم کردند، و من بِه کمکِ او نشتافتم! دربارۀ خدمتی که کسی بِه من کرد و من از او تشکر نکردم! و در موردِ کسی که در حقّ من بد کرد و عذرخواهی نمود، و من عذرِ او را نپذیرفتم! دربارۀ انسانِ بینوایی که از من چیزی خواست، و من در حقّ او ایثار نکردم، و آنچِه داشتم با او در میان نگذاشتم! و در مورد حقّی که کسی بر من پیدا کرد، و حقّ او را بِه تمام و کمال، ادا نکردم!

پ.ن:

🟦 در اینجا، امام سجاد (ع)، عالی ترین تعلیمات را، برایِ تربیتِ انسانی که بخواهد انسان باشد، یاد آوری کرده‌ اند:

🔸ضرورت کمک بِه مظلومان
🔹ضرورت قدردانی و تشکر کردن در برابرِ خدمت و احسانِ مردمان.
🔸ضرورت پذیرشِ عذرِ کسی که بد کرده و عذر می‌ خواهد.
🔹ضرورت کمک و ایثار، دربارۀ حاجتمندی (هرگونه حاجت)، که درخواست کمک کرده است.
🔸ضرورت ادایِ پُر پیمانِ حقّ کسی که حقّی بر گردنِ آدمی دارد، و باید ادا شود.

ای خدایِ من، تو آن کسی هستی که در معامله با بندگانِ خود، همواره بِه سودِ آنان در بها می افزایی و می خواهی که در معامله با تو سود برند و بِه افزون دهی و نزول بر آستانِ تو کامیاب شوند، که تو خود در قرآن گفته ای بزرگ و متعالی است نامِ تو و بلند است مرتبتِ تو؛ هر کس کارِ نیکی انجام دهد، ده برابر بِه او پاداش داده شود و هر که کارِ بدی انجام دهد، تنها همانندِ آن کیفر بیند. 🌷

و درود بر فرشتگانی که برف و تگرگ را همراهی می‌ کنند؛ و فرشتگانی که همراه قطرۀ باران، چون ببارد، فرود آیند. 🌷

و دانستم که کوه خواسته‌ هایِ من، پیشِ توانگریِ تو، کوچک است، و انبوه چشمداشتِ من از تو، در برابرِ رحمت‌ هایِ تو اندک؛ گنجایشِ لطفِ تو بیش از نیازِ خواهندگان است، و دستِ بخششِ تو بالاتر از همۀ دستان. 🌷

و گفتم: منزّه و پاک است پروردگارم، چِگونه نیازمندی از نیازمندِ دیگر درخواست کند و از کجا تهی دستی بِه تهی‌ دستی دیگر میل و رغبت نشان دهد؟! رویِ این حساب، ای خدایِ من، با اشتیاق و شوق آهنگِ تو کردم؛ و از بابِ اطمینان بِه تو، امیدم را بِه سویِ حضرتت آوردم.

خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و مستجاب کنندۀ دعایم باش و بِه ندایم توجه کن و بِه زاریم رحمت آر و صدایم را شنوا باش، و امیدم را از حضرتت قطع مکن و دست‌ آویزِ مرا از خود جُدا مساز و در این حاجتم و دیگر حوایجم، مرا بِه سویِ غیرِ خودت روانه مکن. 🌷

ای که مهربانی با آنکه بندگان با او بی مهرند، ای که کارِ نیکو را بارور و نیرومند می سازی و از کارِ زشت در می گذری تا آن را ناپدید گردانی. 🌷

پ.ن:

خدایا شکرت که تو را دارم. 💙 🪴

اى پناه من! در آن زمان كه راه هاىِ گوناگون مَرا خسته مى كند. 🌷

پ.ن:

اى پیوند‌ دهندۀ استخوان هایِ شکسته 💔

پروردگارا؛ چشمِ دلِ ما را از آنچِه مخالفِ محبّتِ توست، نابينا گردان. 🌷

خدایا؛ محبوبِ من بگردان هر چِه را رضایِ تو برایِ من خواهان است. 🌷

خدایا؛ اگر پشیمانی در پیشگاه تو، توبه و بازگشت است، پس من از همه پشیمان‌ ترم! 🌷

خداوندا؛ بِه رغبت بِه سویِ خود نیرومندم کن. 🌷

🟦 پروردگارا! ای آخرین مقصودِ نیاز خواهان و ای خدایی که دستیابی بِه حاجتها بِه توفیقِ اوست؛ و ای خدایی که نعمتهایش را بِه بها نمی دهد بلکه بِه بهانه می دهد؛ و ای خدایی که بخششهایش را بِه غُبارِ کدورتِ منّت نمی آلاید؛ و ای خدایی که مایۀ بی نیازیِ بندگان است و از او بی نیاز نتوان شد؛ و ای خدایی که همواره دلها رو بِه سویِ او دارند و هیچگاه از او روی بر نمی تابند؛ و ای خدایی که خواستنِ بندگان از او گنجینه هایش را فانی و تهی نمی سازد؛ و ای خدایی که سبب ها نظامِ حکمتِ او را بر هم نمی زنند و ای خدایی که رشتۀ نیاز خواهیِ نیازمندان از او نمی گُسَلَد و ای خدایی که دعایِ دعا کنندگان، او را بِه زحمت نمی افکند!

🟥 خود را بِه غنا و بی نیازی از آفریدگانت ستوده ای و بِه راستی که بِه بی نیازی از ایشان سزاواری، و آنان را بِه فقر و ناداری نسبت داده ای و بِه حق، سزاوارِ نیازمندی بِه تواند. پس ای خدا، هر کس صلاحِ کارِ خویش را از تو خواهد و بر آمدنِ نیازش را از تو جوید، بِه راستی که نیازش را از جایگاه شایسته اش طلب کرده و برای رسیدن بِه مطلوبِ خویش، از راهی که باید، پی گرفته است. و کسی که دستِ نیاز سویِ بنده ای از بندگانت بَرَد، با این که جُز تو را وسیلۀ کامیابی و برآمدنِ حاجتش قرار دهد، در حقیقت، خویشتن را به ناامیدی و نامرادی سوق داده و از سویِ تو سزاوارِ از دست دادنِ احسانت گشته است. 🌷

پ.ن:

خدایا این صدا را می شناسی؛ آپامه را بِه من برسان. 🕯

🟦 بارالها! مرا بِه تو حاجتی است گران بار و بیش از تاب وُ توانم، که در برآوَردنش چاره اندیشی هایم، راه بِه جایی نبرده است، و نفْسِ فریبگرِ من نیز بُردنِ این نیاز را پیشِ کسی که حاجت هایش را از تو می طلبد و در خواسته هایِ خویش از تو بی نیاز نیست، بر من آراسته و بدان فریفته است، حال آن که حاجتخواهی از خلق، لغزشی از لغزش هایِ خطاکاران و هبوط و بیراهه رفتنِ گناهکاران است. 🌷

پ.ن:

خدایا این صدا را می شناسی؛ آپامه را بِه من برسان. 🕯