🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

🟦 بارالها؛ از کویِ تو بيرون نشود، پایِ خيالم، نکند فرق بِه حالم، چِه برانی، چِه بخوانی، چِه بِه اوجم برسانی، چِه بِه خاکم بکشانی، نه من آنم که برنجم، نه تو آنی که برانی؛ نه من آنم که زِ فيضِ نگهت چشم بپوشم، نه تو آنی که گدا را ننوازی بِه نگاهی، در اگر باز نگردد، نروم باز بِه جایی، پشتِ ديوار نشينم چو گدا بر سرِ راهی، کس بِه غير از تو نخواهم، چِه بخواهی چِه نخواهی، باز کن در که جُز اين خانه مرا نيست پناهی. 🌷

پ.ن:

زِ روز گذر کردن اندیشه کن
پرستیدنِ دادگر پیشه کن

بِه نیکی گرای وُ میازار کس
رهِ رستگاری همین است وُ بس (حکیم فردوسی) 💙

🌸 خط: استاد علی حدادی 🌸

پ.ن۲:

🔹 خدايا! تو می دانی كه تار و پودِ وجودم با مهرِ تو سرشته شده است. از لحظه‌ ای كه بِه دنيا آمده‌ ام، نامِ تو را در گوشم خوانده‌ اند و يادِ تو را بر قلبم گره زده‌ اند. تو می دانی كه در سراسرِ عمرم، هيچگاه تو را فراموش نكرد‌ه‌ ام. در سرزمين‌ هایِ دور دست، فقط تو در كنارم بودی. در شب‌ هایِ تار، فقط تو انيسِ دردها و غم‌ هايم بودی. در صحنه‌هایِ خطر، فقط تو مرا محافظت می كردی. اشك‌ هایِ ريزانم را فقط تو مشاهده می نمودی. بر قلبِ مجروحم فقط يادِ تو و ذكرِ تو مرهم می گذاشت.

🔹 خدايا! تو می دانی كه من در زندگیِ پُر تلاطمِ خود، لحظه‌ ای تو را فراموش نكردم. همه جا بِه طرفداریِ حق قيام كردم. حق را گفتم. از مكتبِ مقدسِ تو در هر شرايطی دفاع كردم. كمال و جمال و جلالِ تو را، بر همه مخالفان و منكرانِ وجودت عرضه كردم و از تهمت و بدگويی ها و ناسزاهایِ آنها ابا نكردم. در آن روزگاری كه طرفداری از اسلام، بِه ارتجاع و قهقراگری، تعبير می شد و كمتر كسی جرأت می كرد كه از مكتبِ مقدسِ تو دفاع كند؛ من در همه جا، حتی در سرزمين‌ هایِ كفر، عَلَمِ اسلام را بر می افراشتم و با تبليغِ منطقی و قلبی خود، همۀ مخالفين را وادار بِه احترام می كردم.

🔹 و تو ای خدای بزرگ! خوب می دانی كه اين، فقط بر اساسِ اعتقاد و ايمانِ قلبیِ من بود و هيچ محركِ ديگری جُز تو نمی توانست داشته باشد. خدايا! از آنچه كرده‌ ام اجر نمی خواهم و بِه خاطرِ فداكاری هایِ خود بر تو فخر نمی فروشم؛ آنچه داشته‌ ام تو داده‌ ای و آنچه كرده‌ ام، تو ميسر نموده‌ ای. همۀ استعداد‌هایِ من، همۀ قدرت‌ هایِ من، همۀ وجودِ من زادۀ ارادۀ تو است. من از خود چيزی ندارم كه ارايه دهم. از خود كاری نكرده‌ ام كه پاداشی بخواهم. (شهید دکتر مصطفی چمران) 💙

در این باغِ کوچک
چرا صدایِ تبر قطع نمی شود؟، چرا صدایِ افتادن؟!

تا کی بِه سوگِ سروها بنشینیم، تا کی بِه سوگِ صنوبرها
در این باغِ کوچک مگر چند، سرو وُ صنوبر هست

که دندانِ بُرندۀ تبر از شکستنشان سیر نمی شود؟
بس نیست، نیست دیگر؟؛ مگر چند سرو وُ صنوبر؟

دندانت بشکند تبر، احشایت بپوسد خاک!
خاکِ خاک بر سَر، امّا صدایِ تبر قطع نمی شود

در خواب وُ بیداری، صدایِ تبر قطع نمی شود؟
و باغِ کوچکِ ما می لرزد در خویش، و می گِرید در خویش 🥀

پ.ن:

🔹 امام على (ع) - در توصيفِ آخر الزمان فرمود: زمانى مى رسد كه هيچ كس در آن زمان نجات نمى يابد، مگر "مؤمنِ حق پرستِ بى نام و نشان" كه اگر حضور داشته باشد، كسى او را نمى شناسد و اگر غايب باشد، كسى بِه جستجويش نمى آيد. اين افراد چراغهاىِ هدايتند و نشانه هاىِ روشن براىِ شَب روان. (نهج البلاغه، خطبه ۱۰۳)

پ.ن۲:

🔹 او - امام مهدی (عج) - بِه هیچ‏ وجه از غیبتِ خود لذّت نمی‏ برد. او آسوده نخوابیده است. او نگران است. او ناراحت است. او خونریزی‏ها و جنایت‏ها و خیانت‏ها و ظلم و ستم‏ها و ناراحتی‏ هایی که بر مردم و محرومین و مستضعفینِ عالم می‏ گذرد، او همه را مشاهده می‏ کند و رنج می‏ برد و شکنجه می ‏بیند. او می‏ خواهد که هر چِه زودتر ظهور کند و ریشۀ ظلم و فساد را از این عالم براندازد و عدل و داد را بِه جایِ آن برقرار کند. (دکتر مصطفی چمران، بینش و نیایش)

پ.ن۳:

🔹 اگر فکر می کردید فلسطین نابود شد، تصاویرِ دانشجویان و اساتید در سراسر جهان که در همبستگی با مردمِ فلسطین ایستادند رو ببینید، بله، چند ده هزار انسان شهید شدند و دلِ ما برایِ تک تکِ اونها آتش گرفت.. امّا حالا میلیونها نفر در جهان بیدار شدند برایِ فلسطين..

🔹 علیرغم آخرین تلاشِ مضحکِ صهیونیستها برای ترساندنِ مردمِ آمریکا بویژه دانشجویان که تهدید کردند از طریقِ تشخیصِ چهره تعیین کند که اگر در اعتراضات شرکت کنید. شغل و مدرکِ شما بی‌ ارزش خواهد بود. فرصت‌ هایِ استخدامِ شما محدود خواهد بود. دانشجویانِ دیگر دانشگاه های جهان هم بِه پویشِ جوانانِ آمریکایی‌ برای توقفِ نسل‌ کشی در غزه پیوستند، این دانشجویان همه از نخبه هایِ دانشگاه هایِ آمریکا هستن.

🔹 تصاویرِ با معنایی در حالِ انتشاره که دانشجویانِ مسلمانِ آمریکا در حالِ اقامه نماز هستند و دانشجویانِ مسیحی در دانشگاه اوهایو اطرافِ آنها حلقۀ حفاظتی تشکیل داده و از حملۀ پلیس بِه دانشجویانِ مسلمان حینِ اقامه نماز جلوگیری می کنند. این یک جلوه بسیار ساده از همیاری حضرت مسیح (ع) با آقا صاحب الزمان (عج) در مقابله با صهیونیسم جهانی است.

🔹 ان شاءاللّه بزودی، مسیحی هایِ واقعی همراهِ حضرت مسیح (ع) پشتِ سرِ آقا صاحب الزمان (عج) بِه اقامه نماز خواهند ایستاد. تَنگ است دِل بِه یادِ امام زمان (عج)، ثُبات در ایمان تا قبل از ظهور، از خودِ ظهورِ امام زمان (عج) مهم‌ تر است. مراقبِ خود باشید. خدایا بِه همۀ ما بینشِ مهدوی ببخش، تا رنجِ بی شمارِ امام زمان را درک کنیم. اللهم عجل الولیک الفرج.

🔴 جلوگیری دانشجویان آمریکایی از حمله پلیس
به دانشجویان حین اقامه نماز 🔴
‏━━━━━━━━━━━‏━━━━‏━━━━━━━━━━━‏━━━━

🔴 در‌ چنگال آزادی!
۶۰۰ دانشجو حامی فلسطین حداقل در
۱۵ دانشگاه‌ سراسر آمریکا در بیش از یک
هفته دستگیر شده‌ اند 🔴
‏━━━━━━━━━━━‏━━━━‏━━━━━━━━━━━‏━━━━

یادِ من باش، اگه خوابی، اگه بیدار، یادِ من باش
بِه همین بهانه یِک شَب، حتی یکبار، یادِ من باش

یادِ من باش، اگه دنیا با تو مهربون نمیشه
مثلِ عکسایِ قدیمی، زندگی جوون نمیشه

یادِ من باش، اگه سنگم، اگه خاکم، اگه رودم
برا تو خاطره گفتم، واسه تو خاطره بودم

اگه بارون وُ بیابون، منو گُم کرده تو چشماش
گاهی وقتا مهربون شو، گاهی وقتا یادِ من باش

ساده بود، امّا برا من که یه دِل شکسته بودم
مثلِ طوفان، روزِ رفتن، کوله بارو بسته بودم

ساده بود، امّا تو جادّه دست وُ پامو جا گذاشتم
شبِ دِل بریدن از خود، همه رو تنها گذاشتم

یه روز از تو جون گرفتم، یه روز از تو دِل بریدم
از همه دنیا گذشتم، بِه همه دنیا رسیدم

يادِ من باش، يه پلاكم، يه نشونه زيرِ خاكم*
مثلِ لاله ها غريبم، مثلِ عاشِقا هلاكم 🌷

پ.ن:

و نهاد بخشی از جمله که دربارۀ آن خبری می‌ شنویم و گزاره خبر است، مثلِ این جمله: شهید، رودِ سُرخی است که تا اَبدیّت جاری است. (زنده یاد سلمان هراتی) ❤️

پ.ن۲:

می‌ دانم که در این دنیا بِه عدۀ زیادی محبَّت کرده‌ ام، حتی عِشق ورزیده‌ ام، ولی جوابِ بدی دیده‌ ام. عِشق را بِه ضعف تعبیر می‌ کنند و بِه قولِ خودشان زرنگی کرده از محبَّت سوء استفاده می‌ نمایند! امّا این بی‌ خبران نمی‌ دانند که از چِه نعمتِ بزرگی که عِشق و محبَّت است، محرومند. نمی‌ دانند که بزرگ‌ ترین ابعادِ زندگی را درک نکرده‌ اند. نمی‌ دانند که زرنگیِ آنها جز افلاس و بدبختی و مذلّت چیزی نیست.

و من قدرِ خود را بزرگ‌ تر از آن می‌ دانم که محبَّتِ خویش را از کسی دریغ کنم. حتی اگر آن‌ کس محبَّتِ مرا درک نکند و بِه خیالِ خود سوء استفاده نماید. من بزرگ‌ تر از آنم که بِه خاطرِ پاداش محبَّت کنم، یا در ازاء عِشق تمنّایی داشته باشم. من در عشقِ خود می‌ سوزم و لذت می‌ برم. این لذت بزرگ‌ ترین پاداشی است که ممکن است در جوابِ عشقِ من بِه حساب آید. (شهید مصطفی‌ چمران) ❤️

پ.ن۳:

🌸 بوسه شهید سید رضی موسوی بر پیشانی شهید قاسم سلیمانی 🌸

🌸 مشهد - تشییع پیکر شهید قاسم سلیمانی - دی‌ ماه ۹۸ 🌸

🟦 عِشق مرگ را آسان و شیرین می‌ کند، عِشق ترس را برطرف می‌ کند و شجاعت می‌ آفریند‌. عِشق خودخواهی را می‌ کُشد و فداکاری خلق می‌ کند. عِشق خسّت را زایل می‌ نماید و سخاوت جایگزینش می‌ کند، سخاوتی که حتی حیاتِ خود را در مقابلِ یک نگاه در یِک لحظه تقدیم می‌ نماید. عِشق‌، خلاقیّت‌، هنر، علم، ادب‌، شعر‌، قدرت، سرعت و نشاط می‌ آفریند.

🟥 عِشق آرامش می‌ آورد‌. عِشق آتش می‌ آفریند، در یِک نگاه‌، در یِک کلمه‌، در یِک برگ‌، در یِک نغمه‌، در یِک اشاره‌، در یِک ستاره و در یِک سنگ ریزه، آنچنان شور و هیجانی خلق می‌ کند که در وجودِ عاشِق آتشفشانی بِه وجود می‌ آورد. عِشق جمال و کمال و جلال را بِه آدمی نشان می‌ دهد.

🟪 عِشق زیبایی را بِه انسان می‌ نماید. عِشق اسرارِ نهانیِ آسمان‌ ها را در گوشِ دِل زمزمه می‌ کند. عِشق تاریخِ گذشته‌ ها را از زبانِ کوه‌ ها و درخت‌ ها و سنگ ریزه‌ ها و ستاره‌ ها بازگو می‌ کند. عِشق سرنوشتِ آدمی را در آسمان‌ ها می‌ خواند. عِشق حیات می‌ بخشد. عِشق حیات را می‌ گیرد و ابدیّت تقدیم می‌ کند. عِشق لغتِ نیازِ وجود برایِ پرستشِ خداست‌. عِشق کلمۀ فلسفۀ خلقتِ خداست. 🌷

🟦 بزرگترين امتيازی كه انقلابِ شكوهمندِ اسلامی ايران داشته است تغيير و تحولِ نفسانی، در ملّتِ ما بوده است. اين تغيير و تحولِ نفسانی، بزرگترين ضربات را بِه ابرقدرت‏ها نيز وارد كرده است، زيرا آنها با همه چيز آشنايی داشتند، جُز با اين عاملِ جديد كه چگونه ممكن است كسانی واردِ نبرد شوند و سربازانی را بِه جانبِ خود بكشانند، بدونِ آنكه تيراندازی كنند؟ چگونه ممكن است كه روحِ آنها را، قلبِ آنها را، تسخير كنند؟

🟥 هنگامی كه شما روح را، و قلب را تسخير كرديد، ديگر اسلحه چِه فايده دارد؟ و اين معجزه ‏ای بود كه در انقلابِ ما بِه ظهور پيوست. بنابراين ارزش و تحوّل، همان چهرۀ سومِ انقلاب است كه تغيير و تحولِ نفسانی در انسانهاست. ما آمده ايم تا بِه قدرتِ اين انقلابِ مقدّس، اين تغيير و تحوّلِ نفسی را در انسان‏ها بِه حدّ كمال برسانيم، آن را تسريع كنيم.

🟪 اين انقلابِ مقدسِ ما، جهشی بزرگ در اين سير تكاملی انسان‏ها بِه سویِ مدينه فاضله بِه شمار می ‏رود، و امام زمان (عج) بِه انتظارِ لحظه ‏ای است كه اين تحولاتِ درونی، اين تغيير و تحولی كه بايد در قلبِ انسان‏ها بوجود بيايد، بِه حدّ كمالِ خود برسد، تا او بتواند ظهور كند. امام زمان منتظرِ ظهور است. او بِه هيچ ‏وجه از غيبتِ خود لذت نمی ‏برد. او آسوده نخوابيده است. او نگران است. او ناراحت است. او خونريزي‏ها و جنايت‏ها و خيانت‏ها و ظلم و ستم‏ها و ناراحتی ‏هايی كه بر مردم و محرومين و مستضعفينِ عالم می‏ گذرد، او همه را مشاهده می‏ كند و رنج می‏ برد و شكنجه می ‏بيند.

🟩 او می ‏خواهد كه هر چِه زودتر ظهور كند و ريشۀ ظلم و فساد را از اين عالم براندازد و عدل و داد را بِه جایِ آن برقرار كند. امّا انسان‏هایِ ما بِه آن درجه تكاملی نرسيده ‏اند، كه وجودِ او را هضم كنند، بتوانند عدل و دادِ او را تحمّل كنند، بتوانند نظامِ مقدسِ اسلامیِ او را بپذيرند، و ما وظيفه داريم كه در روزگارِ خود، اين تغيير و تحولِ نفسی را تسريع كنيم، تا در سايۀ اين تسريع در تغيير و تحولِ نفسانی، هر چِه زودتر اجتماعِ ما و اجتماع‏ هایِ ديگر، بِه آن درجه از رشد و آگاهی و تكامل برسد، كه امام حجت (عج) با تكيه بر اين انسان‏ها و اين اجتماعات، ظهور بفرمايد و بتواند برنامۀ نهايیِ خود را كه عدل و قسطِ اسلامی است در دنيا پياده كند، و مدينه فاضله ‏ای را كه هدفِ انسان‏ها از روزِ اول تاريخ بوده است بِه دستِ خود عملی سازد. 🌷

🟦 اگر پرستش غیر از خدا مجاز بود، علی را می پرستیدم. بِه خود اجازه نمی دهم كه برایِ شناختِ علی كلمه ای بر زبان برانم و با قدرتِ عقل شخصیتِ او و زندگیِ پُر ماجرایش را تجزیه و تحلیل كنم. شناختِ علی فقط بِه قدرتِ عِشق میسّر است و فقط عِشق اجازه دارد بِه حریمِ علی نزدیك شود. من هم فقط بِه قلبِ سوختۀ خود اجازه می دهم كه از علی سخن بگوید و فقط بِه حرمتِ عِشق جرأت می كنم بٍه علی نزدیك شود.

🟥 اگر شعلۀ عشقِ او در دِلم زبانه نمی كشید، ابداً بِه ساحتش جسارت نمی كردم و نامش بِه زبان نمی راندم. ولی چِه كنم كه سرتا پایِ وجودم در آتشِ عشقِ او می سوزد. هر وقت كه نامِ او بر زبان می رانم یا یادِ او بر دِلم می افتد، بِه خود می لرزم، اشك از چشمانم فرو می چكد، آتشِ دردناك و لذت بخشی وجودم را فرا می گیرد، در او محو می شوم، عاشِقانه با او راز و نیاز می كنم، و روحم آشفته وار علی علی می گوید. 🌷

🟦 ای علی (ع) امروز هم تو را می كوبند، حتی شيعيانِ تو هم، تو را می كوبند، هر كسی كه راه تو را در پيش بگيرد می كوبند، گويا مقدر شده است كه پيروانِ راستينِ تو بايد مثلِ تو لعن و نفرين شوند، تكفیر شوند، كوبيده شوند و در زجر و شكنجه، در دنيايی از غَم و درد بِه ملاقاتِ خدا بروند، و آن قدر شكنجه ببينند كه هنگامِ شهادت فرياد برآورند: فزت و رب الكعبه، بِه خدای كعبه آزاد شدم. 🌷

پ.ن:

🔹امام زمان نمی خواهد هنگامی ظهور کند که مجبور شود همۀ انسانها را از دمِ تیغ بگذراند؛ او هنگامی ظهور می کند که مردمِ دنیا بِه آن درجۀ آگاهی، رشد و تکامل رسیده باشند که فسادِ اجتماعات و سیستمها و حکومتها و طاغوتها را فهمیده باشند، درک کرده باشند و آماده شوند که نظامِ ملکوتی او را بپذیرند، تسلیمِ او شوند، با عدل و داد، خود را هماهنگ کنند.

🔹 شما تصور می کنید که اگر کسی امروز بخواهد در این سرزمین عدل و داد را اجرا کند اکثریتِ مردمِ ما از او راضی خواهند بود؟ کلا و حاشا؛ علی را در نظر آورید، آیا مردی بزرگتر از او می توان در تاریخ سراغ گرفت؟ امّا دیدی که مردمِ روزگار او را درک نکردند؛ با او بِه مخالفت برخواستند؛ جنگ ها بِه راه انداختند؛ با او مبارزه ها کردند.

🔹 مگر طلحه و زبیر از اصحابِ بزرگِ پیامبر نبودند؟ پرچمدارِ اسلام نبودند؟ اینان کسانی بودند که علی (ع) را بِه زور بر منبر نشاندند و با او بیعت کردند؛ امّا بِه سرعت از دورِ علی (ع) متلاشی شدند، زیرا دیدند که با عدل و دادِ او نمی توانند زندگی کنند؛ سخت است، ناگوار است.

📚 منبع: کتاب بینش و نیایش، نوشته ی دکتر مصطفی چمران

پ.ن۲:

🛑 این تصویر سرکوب شیعیان باکو هست و در رسانه ها چیزی در موردش نخواهید دید 🛑

🟦 از اينکه بِه لبنان آمدم و پنج يا شش سال با مشکلاتی سخت دست بِه گريبان بوده‌ ام، متأسف نيستم؛ از اينکه آمريکا را ترک گفتم، از اينکه دنيایِ لذات و راحت طلبی را پشت سر گذاشتم، از اينکه دنيایِ علم را فراموش کردم، از اينکه از همه زيبايی ها و خاطره زنِ عزيز و فرزندانِ دلبندم گذشته‌ ام، متأسف نيستم؛ از آن دنيایِ مادی و راحت‌ طلبی گذشتم و بِه دنيای درد، محروميت، رنج، شکست، اتهام، فقر و تنهايی قدم گذاشتم؛ با محروميت همنشين شدم؛ با دردمندان و شکسته‌ دلان هم‌ آواز گشتم؛ با تمامِ اين حال متأسف نيستم.

🟥 کسی که وصيّت می کند آدمِ ساده‌ ای نيست؛ بزرگترين مقاماتِ علمی را گذرانده، سردی و گرمیِ روزگار را چشيده، از زيباترين و شديدترين عِشق‌ ها برخوردار شده، از درختِ لذاتِ زندگی میوه چیده، از هر چِه زيبا و دوست‌ داشتنی است برخوردار شده و در اوجِ کمال و دارايی همه چيزِ خود را رها کرده و بِه خاطرِ هدفی مقدس، زندگیِ درد آلود و اشکبار و شهادت را قبول کرده است. 🌷

پ.ن:

🌸 مناجات زیبای دکتر مصطفی چمران در آمریکا 🌸

🌸 دست خط دکتر چمران، برای دانشجویان ایرانی در آمریکا 🌸

🟦 ای خدایِ بزرگ، آنچنان عشقِ خود را در دلِ من جایگزین کن که جایی برایِ دیگری باقی نماند! آنچنان روحِ مرا تسخیر کن که هوایِ دیگری نکند، آنچنان همۀ هستیِ مرا از وجودِ خودت پُر کن که از همه کس و از همه چیز بی نیاز باشم، آنقدر بِه من معرفت ده که جُز تو کسی را نپرستم، آنقدر بِه من عزت ده تا در برابرِ هیچ طاغوتی بِه زمین نیفتم، آنقدر بِه من شجاعت ده که در مقابلِ هیچ ظلمی تسلیم نشوم!

🟥 ای خدایِ من، ای دوستِ ازلی و ابدیِ من، ای انیسِ شب هایِ تارِ من، ای مونسِ غم ها و دردهایِ من، ای آنکه مرا خلق کرده ای، ای آنکه عشقِ خود را در دلِ من نهادی، ای آنکه راهی جُز بِه سویِ تو ندارم، ای خدایِ علی (ع)، ای خدایِ بی پناهان، ای خدایِ قلب هایِ شکسته، ای خدایِ روح هایِ تنها، تو مرا از همه چیز و همه کس کفایت کن، سراپایِ هستی ام را آنچنان بِه خود مشغول بدار که جُز بِه تو نیاندیشم و جُز تو چیزی نخواهم، من درویشی سر و پا برهنه ام که یکه و تنها از صحرایِ عدم شروع کرده ام و بِه وادیِ حیات قدم گذاشته ام. 🌷

🟦 خدایا! تو مرا عِشق کردی که در قلبِ عشاق بسوزم، تو مرا اشک کردی که در چشمِ یتیمان بجوشم، تو مرا آه کردی که از سینۀ دردمندان بِه آسمان صعود کنم؛ خدایا! آنچه می گویم از قلبم می جوشد و از روحم لبریز می شود؛ خوش دارم که زمین زیراندازم و آسمانِ بلند رواندازم باشد و از همۀ زندگی و تعلقاتِ آن آزاد گردم. خوش دارم که مرا بسوزانند و خاکسترم را بِه باد بسپارند تا حتی قبری را از این زمین اشغال نکنم؛

🟥 چِه خوش است، دست از جان شُستن و دنیا را سه طلاقه کردن و از همه قید و بندِ اسارتِ حیات آزاد شدن، بدونِ بیم و امید علیه ستمگران جنگیدن، پرچمِ حق را در صحنۀ خطر و مرگ برافراشتن، بِه همۀ طاغوت‌ ها نه گُفتن؛ با سرور و غرور بِه استقبالِ شهادت رفتن؛ جایی که دیگر انسان مصلحتی ندارد تا حقیقت را برایِ آن فدا کند؛ دیگر از کسی واهمه نمی کند تا حق را کتمان نماید؛

🟪 خدایا! تو بِه من، پوچیِ لذاتِ زود گذر را نمودی، ناپایداریِ روزگار را نشان دادی، لذتِ مبارزه را چشاندی، ارزشِ شهادت را آموختی؛ خدایا! تو را شکر می کنم که از پوچی ها و ناپایداری ها و خوشی ها و قید و بندها آزادم نمودی و مرا در طوفان هایِ خطرناکِ حوادث رها کردی و در غوغایِ حیات، در مبارزه با ظلم و کفر، غرقم نمودی و مفهومِ واقعیِ حیات را بِه من فهماندی، فهمیدم که سعادت حیات، در خوشی و آرامش و آسایش نیست، بلکه در درد و رنج و مصیبت و مبارزه با کفر و ظلم و بالأخره شهادت است. 🌷

پ.ن:

سَر چِه باشد که فدایِ قدمِ دوست کنیم

این متاعی است که هر بی سر وُ پایی دارد! (سید حسن حسینی) 🖤

🟦 ﺧﺪﺍﻳﺎ ﺍﺯ ﺑﺪ ﮐﺮﺩﻥِ ﺁﺩﻣﻬﺎﻳﺖ ﺷﮑﺎﻳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺑِﻪ ﺩﺭﮔﺎﻫﺖ، ﺍﻣّﺎ ﺷﮑﺎﻳﺘﻢ ﺭﺍ ﭘﺲ می گیرم، ﻣﻦ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻡ، ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﺑﺪی ﺭﺍ ﺧﻠﻖ ﮐﺮﺩی ﺗﺎ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺩِﻟﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺍﺯ ﺁﺩﻣﻬﺎﻳﺖ، ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑِﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ؛

🟥 ﮔﺎهی ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ می کنم ﮐﻪ ﻭقتی کسی ﮐﻨﺎﺭِ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﻌﻨﺎﻳﺶ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻢ، ﻣﻌﻨﺎﻳﺶ ﺍین است ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩی، ﺗﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺎﺷﻢ ﻭ ﺧﻮﺩﺕ، ﺑﺎ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎیی ﻣﻌﻨﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ﭼِﻪ می کردم، ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺧﺪﺍیِ ﺧﻮﺏِ ﻣﻦ 🌷

🟦 ای حسین! ای شهیدِ بزرگ! آمده ام تا با تو راز و نیاز کنم. دلِ پُر دردِ خود را بِه سویِ تو بگشایم.

🟥 از «انقلابیونِ دروغین» گُریخته‌ ام. از «تُجارِ ماده‌ پرست» که بِه اسلحهٔ انقلاب مُسلح شده‌ اند بیزارم. از این ماکیاول‌ صِفتانی که بِه هیچ ارزشِ انسانی پای بند نیستند و همه‌ چیزِ مردم را، حَیات و هستی و شَرفِ خَلق را و حتی نامِ مُقدسِ انقلاب را فدایِ مَصالحِ شخصی و اَغراض پَستِ مادیِ خود می‌ کنند، گُریزانم.

🟦 خدایا؛ می سوزم، می سوزم، می سوزم، بگذار بیشتر بسوزم، بگذار خاکستر شوم، بگذار محو و نابود شوم، بگذار کسی نامِ مرا نداند، کسی اسمِ مرا نبرد، کسی مهرِ مرا در دلِ خود نپرورد، بگذار تنها باشم، فقط با تو باشم؛

🟥 امّا ای خدا، ای خدایِ من، حتی تو هم مرا تنها بگذار؛ بگذار تنهاییِ خود را از مطلقیت شروع کنم، بگذار با مطلق آشنا شوم، بگذار در تنهاییِ مطلق آنقدر فرو روم که حتی شعله هایِ سوزانِ قلبم بِه من نرسد، حتی نورِ شمعِ وجودم در ظلمتِ تنهایی محو شود و بِه جایی نرسد! 🕯

من ممکن است نتوانم این تاریکی را از بین ببرم، ولی با همین روشناییِ کوچک فرقِ ظلمت و نور و حق و باطل را نشان می‌ دهم و کسی که بِه دنبالِ نور است، این نور هر چِقدر کوچک باشد در قلبِ او بزرگ خواهد بود. 🕯

این نقاشی اثر زنده یاد دکتر مصطفی چمران می باشد که در لبنان ترسیم شده است

🟦 خدایا آرزو داشتم كه پرچمِ علی را بر فرقِ زمین بكوبم، پرده هایِ چركین و سیاه تهمت و حسد و حقد و دروغ و كینه و تزویر را كه ستمگرانِ تاریخ بر رویِ علی كشیده اند، پاره كنم و وجودِ پاك و درخشانش را با افتخار و عِشق بِه تشنگانِ حقیقت و عدالت بنمایانم و انسانیّت را در راه كمال بِه دورِ شمعِ وجودش جمع كنم. 🌷

پ.ن:

🌸 نقاشی اثر زنده یاد دکتر مصطفی چمران 🌸

🟦 ای درد اگر تو نمایندهٔ ‌خدایی که برایِ آزمایشِ من قدم بِه زمین گذاشته‌ ای تو را می پرستم، تو را در آغوش می‌ کِشم و هیچگاه شکوه نمی ‌کنم؛ بگذار بند‌ بندم از هم بگسلد، هستی‌ ام در آتش بسوزد و خاکسترم بِه باد سپرده‌ شود؛ باز هم صبر می‌ کنم و خدایِ بزرگ را عاشِقانه می‌ پرستم. 🌷

🟦 ای حسین؛ دردمندم، دِل شکسته ام، و احساس می کنم که جُز تو و راه تو، دارویی دیگر تسکین بخشِ قلبِ سوزانم نیست! 🌷

من آن شَبی را که سر تا پایِ وجودم می‌ سوزد
و همۀ آلایش‌ هایِ مادّی و معنوی

خاکستر می‌ شود، شبِ قدر می‌ خوانم
و همۀ حیاتم را فدایِ یِک شبِ قدر می‌ کنم. 🌷

🟦 خدایا؛ دلِ غَم زده و دردمندم آرزویِ آزادی می کند و روحِ پژمرده ام خواهشِ پرواز دارد تا از این غربتکدۀ سیاه ردایِ خود را بِه وادیِ عدم بکشاند و از بارِ هستی برهد و در عالمِ نیستی فقط با خدایِ خود بِه وحدت برسد. 🌷

🟦 خدایا؛ تو در مواقعِ خطر مرا تنها نگذاشتی، تو در کویرِ تنهایی، انیسِ شبهایِ تارِ من شدی؛ تو در ظلمتِ نا امیدی، دستِ مرا گرفتی و کمک کردی. 🌷

🟦 الهی؛ در ایّامی که هیچ عقل و منطقی قادر بِه محاسبه نبود، تو بر دِلم الهام کردی و بِه رضا و توکل مرا مسلح نمودی. 🌷

🟦 خدایا من کوچکم، ضعیفم، ناچیزم، پرِ کاهی در مقابلِ طوفانها هستم، بِه من دیده ای عبرت بین ده، تا ناچیزیِ خود را ببینم و عظمت و جلالِ تو را براستی بفهمم و بِه درستی تسبیح کنم؛ خدایا دلم از ظلم و ستم گرفته است، تو را بِه عدالتت سوگند می دهم که مرا در زمره ستمگران و ظالمان قرار ندهی؛ خدایا می خواهم فقیری بی نیاز باشم، که جاذبه هایِ مادیِ زندگی، مرا از زیبایی و عظمتِ تو غافل نگرداند.

🟥 خدایا خوش دارم گمنام و تنها باشم، تا در غوغایِ کشمکش هایِ پوچ مدفون نشوم؛ خدایا دردمندم، روحم از شدتِ درد می سوزد، قلبم می جوشد، احساسم شعله می کشد و بند بندِ وجودم از شدتِ درد صیحه می زند، تو مرا در بسترِ مرگ آرامش بخش؛ احساس می کنم که این دنیا دیگر جایِ من نیست، با همه وداع می کنم، و می خواهم با خدایِ خود تنها باشم؛ خدایا بِه سویِ تو می آیم، از عالم و عالمیان می گُریزم، تو مرا در جوارِ رحمتِ خود سکنی ده. 🌷

🟦 امام زمان نمی‏ خواهد هنگامی ظهور كند كه مجبور شود همۀ انسان‏ها را از دمِ تيغ بگذراند. او هنگامی ظهور می‏ كند كه مردمِ دنيا بِه آن درجه آگاهی، رشد و تكامل رسيده باشند كه فسادِ اجتماعات و سيستم‏ها و حكومت‏ها و طاغوت‏ها را فهميده باشند، درك كرده باشند و آماده شوند كه نظامِ ملكوتیِ او را بپذيرند، تسليمِ او شوند، با عدل و داد، خود را هماهنگ كنند.

🟥 شما تصور می‏ كنيد كه اگر كسی امروز بخواهد در اين سرزمين، عدل و داد را اجرا كند، اكثريتِ مردمِ ما از او راضی خواهند بود؟ كلاً و حاشا. علی (ع) را در نظر آوريد. آيا مردی بزرگتر از او می‏ توان در تاريخ سراغ گرفت؟ كسی كه توانست بِه عنوانِ مظهرِ اسلام، بِه نامِ رمزِ انسانيت و بزرگترين ميوۀ اين جهانِ وجود، تجلّی كند و بِه مدتِ پنج سال حكومتِ عدل و دادِ خويش را بِه طور عينی و تحققی، برایِ عالميان بِه اثبات برساند.

🟪 امّا ديديد كه مردمِ روزگار او را درك نكردند. با او بِه مخالفت برخاستند. جنگ‏ها بِه راه انداختند. با او مبارزه ‏ها كردند. مگر طلحه و زبير از اصحابِ بزرگِ پيامبر نبودند؟ پرچم‏دارِ اسلام نبودند؟ اينان كسانی بودند كه علی (ع) را بِه زور بر منبر نشاندند و با او بيعت كردند. امّا بِه سرعت از دورِ علی (ع) متلاشی شدند، زيرا ديدند كه با عدل و دادِ او نمی توانند زندگی كنند. سخت است، ناگوار است. شما شنيده ‏ايد كه طلحه و زبير در جلسه ‏ای با علی (ع) گرد می ‏آيند و در آن جا شمعی در وسطِ خيمه روشن بود. هنگامی كه طلحه و زبير بِه مسائلِ شخصی و امتيازاتِ فردی اشاره می‏ كنند، علی (ع) فوت می‏ كند و شمع را خاموش می ‏نمايد. 🌷