🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

ای پیکِ پی‌ خجسته که داری نشانِ دوست
با ما مگو به‌ جُز سخنِ دِل‌ نشانِ دوست

حال از دهانِ دوست شنیدن چه خوش بُوَد
یا از دهانِ آن‌ که شنید از دهانِ دوست

ای یارِ آشنا عَلَمِ کاروان کجاست؟
تا سَر نهیم بر قدمِ ساربانِ دوست

گر زر فدایِ دوست کنند اهلِ روزگار
ما سَر فدایِ پای رسالت‌ رسانِ دوست

دردا وُ حسرتا که عِنانم زِ دست رفت
دستم نمی‌ رسد که بگیرم عِنانِ دوست

رنجورِ عشقِ دوست چنانم که هرکه دید
رحمت کند مگر دلِ نامهربانِ دوست

گر دوست بنده را بِکُشَد یا بپرورد
تسلیم از آنِ بنده وُ فرمان از آنِ دوست

گر آستینِ دوست بیفتد به دستِ من
چندان که زنده‌ ام سرِ من وُ آستانِ دوست

بی‌ حسرت از جهان نرود هیچ‌ کس به در
إِلّا شهیدِ عِشق به تیر از کمانِ دوست

بعد از تو هیچ در دلِ سعدی گذر نکرد
وان کیست در جهان که بگیرد مکانِ دوست؟ 🌷

پ.ن:

یکی را چون ببینی کشتهٔ دوست
به دیگر دوستانش دِه بشارت

ندانم هیچکس در عهدِ حُسنت
که با دِل باشد، الا بی‌ بِصارت

عجب دارم درونِ عاشِقان را*
که پیراهن نمی‌ سوزد حرارت

جمالِ دوست چندان سایه انداخت
که سعدی ناپدید ست از حقارت (سعدی شیرازی) ❤️

پ.ن۲:

و جایِ تو خالی می‌ ماند و جایِ خالیِ تو، زیباترینِ حاضران است. (محمود درویش) ❤️

به مناسب تدفیین و بدرقه سیّد مظلوممان؛ شهید سیّد حسن نصرالله، نقاشی "شاهده" اثری از حسن روح الامین، تقدیم به جگرهای سوخته در غمِ از دست دادنِ سیّد مقاومت ❤️

فایل با کیفیت و قابل چاپ

می گذرد کاروان، رویِ گُلِ ارغوان
قافله سالارِ آن، سروِ شهيدِ جوان

در غمِ اين عاشِقان، چشمِ فلک، خون فشان
داغِ جُدايی بِه دِل، آتشِ حسرت بِه جان

خورشيدی، تابيدی، ای شهيد
در دِل ها جاويدی، ای شهيد

می گِريد در سوگت، آسمان
می سوزد از داغت، شمعِ جان

چون رويَد لاله از خاکِ تو
ياد آرم از جانِ پاکِ تو

بنگر چون شد، دِل ها خون شد، زين آتش ها
از موجِ خون، شد لاله گون، دشت وُ صحرا

زين درد وُ غَم، گِريد عالم، ای شهيدِ ما
از اين ماتم، خون می گِريَم

ای ياران، ای ياران
سوزم از داغِ غَمی، داغِ ظلم وُ ستمی

خونِ هر جانباز، می دهد آواز
جان فدایِ وطنم، خاکِ ايران کفنم

ای دریغا، لالۀ ما، گشته گلگون، خُفته در خون 🌷

پ.ن:

شهیدِ عِشق دلسوزی زِ یارِ خود نمی‌ خواهد

که شمعِ کُشته شمعی بر مزارِ خود نمی‌ خواهد (تنهای قمی) 🕯

پ.ن۲:

🔹 همیشه که صبح، شعر نمی خواهد؛ یِک وقت هایی تو را می خواهد؛ فقط تو را ❤️

🔹 سرباز گمنام امام زمان (عج)، دکتر شهید محمّد رضا ممبینی که سال ۱۴۰۰ در استان هرمزگان بِه شهادت رسید و در قطعه یک گلزار شهدای اهواز بِه خاک سپرده شد. و محمّد در فیلمِ گاندو نقشِ دکتر شهید محمّد رضا ممبینی را در دست داشت و پرونده های امنیتی و اقتصادی ایران دستِ شهید دکتر ممبینی بوده است. شهدا را یاد کنید، شهدا هم شما را نزد ابا عبدالله الحسین (ع) یاد می کنند. شهید را یاد کنیم با ذکر معطر صلوات. ❤️

ما آزموده‌ ایم در این شهر بختِ خویش*
بیرون کشید باید از این وَرطه رَختِ خویش

از بس که دست می‌ گَزَم وُ آه می‌ کِشم*
آتش زدم چو گُل بِه تنِ لَخت لَختِ خویش

دوشم زِ بلبلی چِه خوش آمد که می‌ سرود
گُل گوش پهن کرده زِ شاخِ درختِ خویش

کای دِل تو شاد باش که آن یارِ تندخو*
بسیار تند روی نشیند زِ بختِ خویش

خواهی که سخت وُ سستِ جهان بر تو بگذرد
بگذر زِ عهدِ سست و سخن‌ هایِ سختِ خویش

وقت است کز فراقِ تو وز سوزِ اندرون*
آتش درافکنم بِه همه رَخت و پَختِ خویش

ای حافظ ار مراد مُیَسَّر شدی مدام
جمشید نیز دور نماندی زِ تخت خویش 🌷

پ.ن:

گِریستم بِه یادِ رویایی که تا می‌ خواستم نوازشش کنم، پژمُرد. 🖤

آنکه پیوسته بِه رویت نگران‌ است منم*
وانکه حیرانِ تو بیش از دگران‌ است منم

آنکه از کویِ تو ای خانه‌ براندازِ امید
بسته رختِ سفر وُ دِل نگران‌ است منم

نقد جان می‌ دهم وُ جنسِ وفا می‌ طلبم
آن خریدارِ متاعی که گران‌ است منم

آنکه هرگز نگشاید بِه رُخم دیده تویی*
بِه رُخت آنکه بِه حسرت نگران‌ است منم

میگساران همه از جای، سبک برخیزند
آن سیه‌ بخت که در خوابِ گران‌ است منم

عاشقانِ تو همه نام وُ نشانی دارند*
آنکه در کویِ تو بی نام وُ نشان‌ است منم

پایۀ قربِ مرا بین که بِه خلوتگه یار
آنکه او محرمِ هر رازِ نهان‌ است منم

با تو پیمانِ وفا غیر بسی بست وُ شکست*
آنکه در عهد وُ وفایِ تو همان‌ است منم

رهروِ عِشق بسی هست طبیبا، لیکن
آنکه در مرحله از گرم‌ روان‌ است منم 🌷