🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

باز هم به خون نشست، بی کرانِ آسمان
باز ماتمِ زمین، باز حسرتِ زمان

باز هم جهانِ جان، در غمش سیاه پوش
ذرّه ذرّۀ وجود در فغان وُ در خروش

ماه چهره اش گرفت، آسمان زِ پا نشست
سرو قامتش خمید، پشتِ عاشقی شکست

سینه سینه ناله شد، بانگِ نایِ نینوا
لاله لاله خون گریست، آسمانِ کربلا

زخمه زخمه تازه شد، شور وُ شینِ عاشقان
پَر گرفته تا خدا، یاحسینِ عاشقان 🌷

پ.ن:

🟦 خداوند می‌ فرماید: خشمِ من شدید و سخت است بر آنكه ستم کند به کسی كه فریادرسی جُز من ندارد. - حضرت محمّد (ص) - 💙

آنکه نادیده بگیرد آنچه که در غزه اتفاق می‌ افتد، او مُرده است؛ مُردۀ قلب، مُردۀ عقل و مُردۀ روح.

غزه و کودکانِ غزه، هرشب در زیرِ آتشِ رژیم صهیونی

خدایا خدایا خدایا، خسته ای بی پناهم
پریشان، روحِ آواره ام را صدا کن

اسیرِ تنم مانده در خواب، بی نصیبی غریبم
هراسان، با خود ای جان، مرا آشنا کن

به هر سو به هر جا، چه پنهان چه پیدا
تو را می ستایم، خدایا خدایا

تویی غمِ پنهان، به سینۀ سوزان
ندارم، اگر شعله ای به شبِ سردِ بی سحرم

به شوقِ تو غَم را به سینه سپردم
اسیرِ توام، دام وُ دانۀ تو بسته بال وُ پَرَم

سکوتم صدایم، حضورم، تویی تو
امیدم، ای امیدِ دلِ من، خدایا

شکوهِ شکفتن، بهارم تویی تو
قرارم، از تو آب وُ گِلِ من، خدایا

به هر سو به هر جا، چه پنهان چه پیدا
تو را می ستایم، خدایا خدایا 🌷

پ.ن:

خدایا! کسی که تو را گُم کرده چه یافته؟! و کسی که تو را یافته چه گُم کرده؟ - امام حسین (ع) - دعایِ عرفه 💙

باور کن، باور کن، تنها ماندی دِلا
دردا من، دردا تو، دردا از عشقِ ما

باور کن، باور کن، غربت را، غصّه را
ای آشنا

باور کن، می میری، می سوزی، در گناه
سرگردان، بی سامان، بی یاور، بی پناه

مرگت را باور کن، تنها، بی تکیه گاه
ای همصدا

می سوزی، می سازی، با دردی اینچنین
بی شعله، بی آتش، بی باور، بی یقین

دلها را باور کن، باور کن، یارا 🌷

پ.ن:

منم کز هر طرف دردی دِلم را پیش می‌ آید
به هرجا پای راحت می‌ نهم بر نیش می‌ آید

به کویش هر که را در خاک‌ و خون اُفتاده می‌ بینم
زِ رویِ پیش‌ بینی گریه‌ ام بر خویش می‌ آید (طالب آملی) 🖤

تصویری از گرفتگی ماه در آسمان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ای غمِ تو، شوقِ به خود رسیدن
خود شدن وُ غیرِ خدا ندیدن

ای تو هوایِ رُستن وُ شکُفتن
از تو شنیدن، به تو از تو گفتن

همنفسِ محرمِ آرزویی
آینه در آینه روبرویی

گریه تویی، خنده تویی، هوا تو
ای همه تو، درد تویی، دوا تو

شور تویی، نغمۀ بی نوا من
شعر تویی، زخمۀ بی صدا من

بی تو به شک، بی تو به شَب رسیدم
جان شدم وُ بی تو به لب رسیدم

جان شدم وُ با تو به دِل نشستم
یکسره از غیرِ تو دِل گسستم

آینه تو، نور تویی، نظر تو
خانه تویی، راه تویی، سفر تو 🌷

پ.ن:

از تو، و با تو، و برای تو، عِشق و زندگی را می‌ نویسم. ❤️

من، در دشوارترین لحظه هایِ زندگی، و در اوجِ خستگی و واماندگی، کلامی از مولایم علی را به یاد می آورم، لرزش از زانوهایم می رَوَد، تردید از قلبم، ناامیدی از روحم...

من، بارها و بارها، کلامِ علی را کاسۀ آب کرده ام، تکیه گاه کرده ام، عصا کرده ام، نیرو کرده ام، داروی مُسکّن کرده ام و سر پناه... - نادر ابراهیمی - مردی در تبعید ابدی.

یه مسافر، یه غریبه، یه حضورِ رهگذر
با غم وُ غصّۀ غربت، یه همیشه همسفر

یه تنه خاکیه خسته، یه سکوته بی صدا
یه مسافرِ قدیمی، یه غریبه آشنا

خسته از ما وُ من، امّا دِل به مهرِ تو سپرده
بارِ مرگ وُ زندگی رو جُز به عشقِ تو نبرده

زائرِ باغِ بهاره، اگه همسفرِ خزونه
نگو اهلِ خاکه، وقتی پا به راهِ آسمونه

واسه غربتِ غریبش، تو پناهِ آخرینی
واسه شِکوه هاش صبوری، واسه غصّه هاش امینی

یه مسافر، یه غریبه، یه نفر که پا به راهه
میاد از تو جون بگیره، خسته ای که بی پناهه 🌷

وقتی تو با من نیستی، از من چه می ماند*
از من جُز این هر لحظه فرسودن، چه می ماند

از من چه می ماند، جُز این تکرارِ پی در پی
تکرارِ من در من، مگر از من چه می ماند

غیر از خیالی خسته از تکرارِ تنهایی
غیر از غباری در لباسِ تن، چه می ماند

از روزهایِ دیرِ بی فردا چه می آید
از لحظه هایِ رفتۀ روشن، چه می ماند

از من اگر کوهم، اگر خورشید، اگر دریا
بی تو میانِ قابِ پیراهن، چی می ماند

بی تو چه فرقی می کند، دنیایِ تنها را
غیر از غبار وُ آدم وُ آهن، چه می ماند

وقتی تو با من نیستی، از من که می پرسد
از شعر وُ شاعر، جُز شَب وُ شیون، چه می ماند 🌷

پ.ن:

تا سَوادِ سطری از رمزِ وفا روشن شود

صد نفس باید به تحقیقِ پرِ پروانه سوخت (بیدل دهلوی) 🖤

میونِ این همه دِل، همه جور وُ همه رنگ
یه دلِ ساده می خوام، مثلِ آسمون یه رنگ

یه دلِ ساده می خوام، یه دِلی که دِل باشه
میونِ این همه دِل، غیر از آب وُ گِل باشه

دلِ دریا، دلِ رود، دلِ آبی، دلِ آب
دلِ بی رنگ و ریا، صاف وُ ساده، بی نقاب

یه دِل از همه جُدا، مثلِ آینه دیدنی
هنوزم شکستنی، قصّه هاش شنیدنی

سخته تنهاییِ راه، سخته بی همنفسی
چی میشه یه روز بیاد، اون که نیست مثلِ کسی 🌷

پ.ن:

آرامش؛ بخش‌ هاىِ زيادى دارد، و مهمترين‌ اش چهرۀ توست. 💜

آینه از عطرِ تو لبریز، کوچه از خاطره سرشار
خونه با یادِ تو روشن، خونه با خوابِ تو بیدار

با تو بیداره ستاره، بی تو بی برگه اقاقی
تو نباشی نه درختی، نه گُلی می مونه باقی

تو ندیمِ اطلسی ها، تو بهارِ خونه بودی
پدرم برایِ بودن، تو چِه عاشِقونه بودی

شونه هات پناه گریه، تو هجومِ غصّه وُ غَم
جاریِ دستِ تو بوده، رویِ هر چی زخمه مرهم

مثلِ شونه هات شکسته، دِلم از این همه غربت
بی تو موندن بی تو بودن، واسه من نمیشه عادت 🌷

با من از سایه نگو، خورشیدِ فردا مالِ ماست
تو که باورم کنی، عشقِ یِه دنیا مالِ ماست*

شَب نگو، شِکوه نگو، قلبِ ستاره روشنه
غَم نگو، غصّه نگو، وقتی دِلت پیشِ منه

دست بِه دستِ من بده، پا بِه پایِ من بیا*
بخون امروز مالِ عِشق، بگو فردا مالِ ما

تازه شو مثلِ ترانه تازه شو، پَرِ آوازت وُ آسمون بده
فرصتِ گفتنو از خودت نگیر، واژه هایِ خسته رو اَمون بده

بگو از روشنِ بارونِ خدا، بگو از سبزیِ خاک وُ خاطره
از نسیمِ نفسِ سنگ وُ درخت، بگو از شبنمِ پشتِ پنجره

دست بِه دستِ من بده، پا بِه پایِ من بیا*
بخون امروز مالِ عِشق، بگو فردا مالِ ما 🌷

تو نباشی آسمونم، گُلِ آفتابو نداره*
بی تو شَب، ستاره تنهاست، دیگه مهتابو نداره

تو نباشی حتی دریا، واسه ماهی غصّه داره
صدف از ترانه خالی، رو دلِ دریا غباره

کوه اگه باشه دلِ من، پیشِ تو یِه مشتِ خاکه
قیمتی نداره امّا، خونۀ یِه عشقِ پاکه

شاعر از غروبِ دریا، بی نگاهت چی می خونه
آینه از چشمۀ آهو، تو نبینیش چی می دونه

این ترانه هایِ شرقی، پرِ پروازِ صداته
این که می خونه که من نیست، غمِ دمسازِ صداته 🌷

پ.ن:

کی بود کز تو جانِ فکاری نداشتم
دردِ دلی وُ نالهٔ زاری نداشتم

گفتم زِ کار برد مرا خنده کردنت
خندید وُ گفت من بِه تو کاری نداشتم (وحشی بافقی) 🕯

پ.ن۲:

در موسمِ سرد، پا نمی‌ گیرد عِشق
بی‌ غصّه وُ درد، پا نمی‌ گیرد عِشق

دست وُ دلِ نامرد، از این تحفه تهی است
جُز در دلِ مرد، پا نمی‌ گیرد عِشق (سید حسن حسینی) 🕯

بیا از اونورِ دنیا، نگو دوره، نگو دیره
نذار این صدایِ خسته، بینِ دیوارا بمیره

سرد وُ سربی، سخت وُ سنگی، خرد وُ خسته، تک وُ تنها
اینجا من تنها نشستم، بیا از اونورِ دنیا

اینجا من تنها نشستم، زندگیم رو بِه زواله
شَب وُ روز وُ سال وُ ماهش، هر چی هست خواب وُ خیاله

کاش می شد جاده نباشه، غربتِ سفر نباشه
دلِ خسته باشه امّا، دلِ دربدر نباشه

بیا از اونورِ دنیا، نگو دوره، نگو دیره
نذار این صدایِ خسته، بینِ دیوارا بمیره

نگو سقفمون یکی نیست، بینمون یِه دنیا راهه
اگه خواستنِ تو باشه، هر چی هست، همین نگاهه 🌷

پ.ن:

🌸 بعد از ۱۶ سال اسارت به دست صهیونیستها دیشب نامزدش رو دید 🌸

باور نکن تنهاییت را، من در تو پنهانم تو در من*
از من بِه من نزدیک تر تو، از تو بِه تو نزدیک تر من

باور نکن تنهاییت را، تا یِک دِل وُ یِک درد داریم*
تا در عبور از کوچۀ عِشق، بر دوشِ هم سر می گذاریم

دِل تابِ تنهایی ندارد، باور نکن تنهاییت را*
هر جایِ این دنیا که باشی، من با توام تنهایِ تنها

من با توام هرجا که هستی، حتی اگر با هم نباشیم*
حتی اگر یِک لحظه یِک روز، با هم در این عالم نباشیم

این خانه را بگذار وُ بگذر، با من بیا تا کعبۀ دِل*
باور نکن تنهاییت را، من با توام منزل بِه منزل 🌷