🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

خیّام اگر زِ باده مستی خوش باش
با ماهرخی اگر نشستی خوش باش

چون عاقبتِ کارِ جهان نیستی است
انگار که نیستی، چو هستی خوش باش

اسرارِ اَزَل را، نه تو دانی وُ نه من
وین حرفِ معمّا، نه تو خوانی وُ نه من

هست از پسِ پرده گفت‌ و گویِ من و تو
چون پرده براُفتد، نه تو مانی وُ نه من 🌷

چی بگم ابری وُ بارون نمیشی
درد وُ می فهمی وُ درمون نمیشی

خیلی وقته می بینم زیرِ آوارِ جنون
منو می بینی وُ ویرون نمیشی

دلِ دیوونه خرابم می کنی
چرا مثلِ قدیما خون نمیشی

سَر بِه صحرا می ذاری
منو تنها می ذاری

لالۀ باغِ کدوم گمشده ای
چرا بینِ گلا پنهون نمیشی

وقتی بارون می زنه
شاخه هامو می شکنه

دلِ تنها چرا تو
مثلِ گنجیشکا پریشون نمیشی
منو می بینی وُ حیرون نمیشی

چی بگم ابری وُ بارون نمیشی
درد وُ می فهمی وُ درمون نمیشی

چی بگم با کی بگم رازِ تو رو
داری آتیش می گیری خون نمیشی

من که هر شَب تا سحر
قصّۀ عِشقو تو گوشت می خونم

واسم افسانه ای وُ افسون نمیشی
تو بزرگی مثلِ دنیایِ خیالِ آدما

دلِ زخمی لالۀ دشتِ بلا
نکنه غصّۀ لیلی رو داری

واسه این قصّه ها مجنون نمیشی
چی بگم ابری وُ بارون نمیشی

درد وُ می فهمی وُ درمون نمیشی 🌷

موهاتو شونه کردی، جونم خوب کردی
دمِ شاهچراغ، زیرِ چلچراغ، وعده کردی

رفتی تو حرم، پشیمون شدی، توبه کردی
چشماتو سورمه کردی، جونم خوب کردی

موهاتو شونه کردی، جونم خوب کردی
ما رو دیوونه کردی، جونم خوب کردی

عزیز خوب کردی، جونم خوب کردی
بی وفایی هم اندازه داره، کاکو دِل گِله داره

من تو رو می خوام، دنبالت میام، ساعتِ گُل*
می میرم برات، می خونم واست، مثلِ بلبل 🌷

پ.ن:

خون شد دِلم بِه یادِ تو هر گَه که در چمن
بندِ قبایِ غنچهٔ گُل می‌ گشاد باد

از دست رفته بود وجودِ ضعیفِ من
صبحم بِه بویِ وصلِ تو جان باز داد، باد (حافظ شیرازی) 🖤

پ.ن۲:

مرا زِ یادِ تو بُرد و ترا زِ دیدۀ من
ستم، زمانه ازین بیشتر، چِه خواهد کرد؟

نشسته است بِه مرگِ امّید، خواهشِ من
شکست با منِ بی بال وُ پَر، چِه خواهد کرد؟ (صائب تبریزی) 🖤

پ.ن۳:

سزاوار است چون بی نهایت دوستت دارم آپامه، خیلی غمگین باشم؟ گفتی بعد از جُدایی، چند روز سوگواری می کنی و تموم میشه! گفتی و منو شکستی و تنهام گذاشتی، از آن شَبِ تلخ، بیش از ۴ سال از رفتنت گذشت! کاش خدا تو را بِه مَن برساند.

خاطره هر جا که میری، بِه یادِ من باش
اون ورِ دنیا که میری، بِه یادِ من باش

کنارِ هر شقایقی، هر جا که دیدی عاشِقی، بِه یادِ من باش
هر جا صدایی خسته بود، هر جا دِلی شکسته بود

هر جا لبِ جاده کسی بِه انتظار نشسته بود
هر جا کسی نفس نداشت، مُهلتِ پیش وُ پس نداشت

هر جا دیدی پرنده ای، لونه بِه جُز قفس نداشت
بِه یادِ من باش، بِه یادِ من باش، بِه یادِ من باش 🌷

پ.ن:

الْبُكَاءُ مِنَ الرَّحْمَةِ
گِریه با قلبِ تیره همان کاری را می کند، که باران با آسمانِ آلوده 💙