🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

آن سروِ خوبروی چو پا در رکاب کرد*
عمرِ عزیز بود وُ بِه رفتن شتاب کرد

زُلفش بِه بویِ مشك، دِل وُ دینِ ما ببرد*
چَشمش بِه ناز، خانۀ ما را خراب کرد

آن لاله روی، داغِ دلِ ما همی فزود*
آتش بِه جانِ ما زد وُ کاری صواب کرد

در حیرتم من از دهنِ تنگِ آن صنم
چندین هزار دِل زِ پیِ بوسه آب کرد

از دوستانِ سُست وفا گشته ام ملول
در فکرِ جام باید وُ رو بر کتاب کرد

چرخ ار موافقِ تو نگردد غمين مباش
كان نابکار کارِ دغل بی حساب کرد

آسوده ام زِ دهر وُ خوش ذاکری از انك
ایزد همی دعایِ مرا مستجاب کرد 🌷

از غمِ هجرِ تو صد فتنه بپا خواهم کرد
عالمی غلغله از شور وُ نوا خواهم کرد

از فراقت چو سبو دست بِه سَر خواهم بود
پیرهن چاك زِ عِشقت چو قبا خواهم کرد

تا یکی بوسه دهی بر من وُ جان بسپارم
سَر وُ جان در رهت ای دوست فدا خواهم کرد

تو اگر بر منِ دلداده همه جور کنی
من بِه مويت قسم ايما، وفا خواهم کرد

عشقِ من بر تو چو سیلاب بِه دریا ماند
که بهر حال در آغوشِ تو جا خواهم کرد

من نه آنم که زِ جورِ فلکی ناله کنم
چارۀ درد بِه وصلِ تو، دوا خواهم کرد

هر که بد کرد بِه من شکر، سزایش را دید
زانکه ای ذاکری من رو بِه خدا خواهم کرد 🌷

پ.ن:

دوست دارم بعد از این در گوشۀ تنها نشینم
دور از رویِ تو جانا با غمت یکجا نشینم

دوست دارم در فراقت آنقدر از دیده بارم
اشك تا دریا بسازم بر لبِ دریا نشینم (کیومرث سپهر) 🖤

پ.ن۲:

آن سروِ خوبروی چو پا در رکاب کرد
عمرِ عزیز بود وُ بِه رفتن شتاب کرد

زُلفش بِه بویِ مشك، دِل وُ دینِ ما ببرد
چَشمش بِه ناز، خانۀ ما را خراب کرد

آن لاله روی، داغِ دلِ ما همی فزود
آتش بِه جانِ ما زد وُ کاری صواب کرد (عبدالحسین ذاکری) 🖤

پ.ن۳:

چیزهایِ زیادی از من ویران خواهد شد اگر تو را از دست بدهم آپامه 🖤

ای عزیزی که سپاهِ دلِ شیدا داری
نه دلِ ما که دلِ خلق بِه یغما داری

عارفان محوِ تماشایِ تو وُ تشنۀ فیض
ساقیِ کوثری وُ ساغرِ صهبا داری

هل اتی گفت بِه وصفِ تو خدا در قرآن
راستی در کَرَم وُ جود نه همتا داری

حشمت وُ جاهِ سلیمانِ نبی جمع تراست
عصمتِ يوسف وُ انفاسِ مسیحا داری

تا که اسلام نشد راست نیاسودی هیچ
از شرف پا بِه سَر جنّتِ اعلی داری

ضربِ دستِ تو بِه خندق دو جهان را کافی است
پرچمِ فتح بِه بازویِ توانا داری

نایبِ احمد مرسل توئی در روزِ غدیر
سامری کیست تو خود معجزِ موسی داری

در عبادت توئی ضرب المثل وُ موقعِ رزم
روی چون شیر سویِ عرصۀ هیجا داری

تو همانی که زره پیش بِه بَستی بِه مصاف
تا نگویند همی پُشت بر اعدا داری

مادرِ گیتی دیگر چو تو فرزند نزاد
گر بِه ظاهر نَسَب از آدم وُ حوا داری

خارجی گر بِه تو بد کرد ستم بر خود کرد
بِه خدا تا ابد اندر دلِ ما جا داری

ذاکری ذکرِ سجایایِ تو نتواند گفت
آنچه خوبان همه دارند تو تنها داری* 🌷

پ.ن:

🔹 در کتاب فضائل (تالیف ابن شاذان) جلد۱ صفحه ۶۴، آمده است روزی عمار پسرِ یاسر محضرِ مولا امیرالمومنین علی علیه السلام رسید و متوجه خشم و تعبِ مولایش شد. علّت را از حضرت سوال نمود. حضرت امیر علیه السلام فرمودند: از کوچه عبور می کردم و متوجّه شدم مردی در حالِ دعوا با زنی هست و بر سرِ او فریاد می کشد.. همین حالا سراغش برو و بگو اگر دست ازین کار نکشد علی با ذوالفقار می آید..

🔹 عمار پیغام را رساند و مرد کوتاه آمد. بعد عمار با صدایی رسا گفت: بدانید که اگر کسی بر سرِ زن ها فریاد بکشد؛ مولایِ من تحمّل نمی‌ کند و با ذوالفقار می آید.‌. 《《 تقدیم به خواهرانِ شهیده غزه 》》

🌸 نسخه با کیفیت نقاشی《میزان》اثر: حسن روح الامین 🌸