🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

امروز که آبستنِ فرداست، بیا
تا لحظه‌ ای از عمر به دنیاست، بیا

ترسم تو نیایی وُ نیاید فردا
این از رُخِ سرنوشت پیداست، بیا 🕯

✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧✧

با باد که می‌ رفت فراسویِ جهان
گفتم که چه دردی است ندارد درمان؟

خاکسترِ من زِ دامن شعله گرفت
فریاد برآورد که: هجران، هجران 🕯

زمین شد لاله گون از خونِ پاکان
چه گویم از غمِ آن سینه چاکان

شفق پُرخون از این غَم
فلک بگرفته ماتم

بیا ای منجیِ عالم
بِنِه بر سینه مرهم

همه سَر داده بر فرمانِ رهبر
به شعرِ وحدت وُ الله اکبر

به شانه پرچمِ نصر من الله
میانِ لب گُلِ الله وُ الله

پَرَت در خون کشیدند ای چکاوک
تو را ای نازنین منزل مبارک

مبارک بادت ای جان حجلۀ خاک
دلاور گُردِ من، ای خوب وُ ای پاک

شکسته سروِ باغِ آشنایی
چه سنگین است بارِ این جُدایی

همه کوچه به کوچه حجله حجله
وطن از خونِ پاکان گشته دجله

زمین در زیرِ گامِ یکه تازان
وطن در سلطۀ آینده سازان

بکارند وُ بسازند وُ بتازند
به راهِ عشقِ خالق جان ببازند 🌷

پ.ن:

شبِ فراق که داند که تا سحر چندست
مگر کسی که به زندانِ عِشق در بندست

گرفتم از غمِ دِل راهِ بوستان گیرم
کدام سرو به بالایِ دوست مانندست؟

زِ دست رفته نه تنها منم در این سودا
چه دست‌ ها که زِ دستِ تو بر خداوندست

فراقِ یار که پیشِ تو کاه برگی نیست
بیا وُ بر دلِ من بین که کوهِ الوندست (سعدی شیرازی) 💔

پ.ن۲:

یه همچین رفاقتی‌ دلم می خواد، رفیقِ خوشبخت و صمیمی؛ یادِ شما شهیدانِ خدایی را هرگز فراموش نمی کنم. 💔

گذر دارد زمان بر جادۀ شَب سوگوار امشَب
مَه از غَم کرده رویِ خویش پنهان در غبار امشَب

نسیمِ مویه گر، در گوشِ نخلستان چِه می گوید
دو تا شد پشتِ چرخ از سوگِ آن یکتا سوار امشَب

چِه افتاده است یارب در حریمِ گنبدِ گردون
که می ریزند انجم اشکِ حسرت در کنار امشَب

بنال ای هم نوا با من، سرشک از دیده جاری کن
که خون می گِرید از این قصّه چاهِ رازدار امشَب

علی در چاهِ غَم فریاد زد تنهاییِ خود را
شنو پژواکِ آن را از برایِ شامِ تار امشَب

بنال ای هم نوا با من، سرشک از دیده جاری کن
که خون می گِرید از این قصّه چاهِ رازدار امشَب 🌷

پ.ن:

بُوَد ده روز سالی موسمِ این دانه افشانی

زِ غفلت مَگذران بی گِریه ایّامِ محرم را (صائب تبریزی) 🖤

🏴 و سلام بر شهیدانِ مکتبِ عاشورای حسین علیه السلام ... 🏴

گلبرگِ سُرخِ لاله ها
در کوچه‌ هایِ شهرِ ما

بویِ شهادت می‌ دهد
مَنال از داغِ من مادر

مَخوان از سوگِ من خواهر
مَزن بر سینه وُ بر سَر

که خورشیدی برآر از سَر
که آرد مُژده از داور

نی شو بِه زاری در نوا
خونین بزن هر نغمه را

کز سوگِ سُرخِ لاله ها
میهن شده چون نینوا 🌷

💔 دعای محرومان بدرقه راهت آقا سید ابراهیم 💔

زان مِی که داد ساقیِ مجلس بِه دستِ ما
بالا گرفت کارِ دلِ مِی پرستِ ما

از پا درآمدیم بِه راهِ وفا دریغ
یارانِ بی وفا نگرفتند دستِ ما

سرگشته چون کبوتر گُم کرده آشیان
الاّ بِه بامِ دوست نباشد نشستِ ما

با هر شکن که گشت بِه رُخساره‌ ام پدید
خطّی نوشت چرخ زِ رازِ شکستِ ما

در گیر وُ دارِ چرخِ کمانی بِه سنگ خورد
هر تیرِ آرزو که رها شد زِ شستِ ما

با يك نگاه صد دلِ هشیار صیدِ اوست
هر جا که پا بناز نهد تُركِ مستِ ما

مشفق صفایِ خاطر وُ لطفِ سخن مراست
دلهایِ پاك باشد از آن پای بستِ ما (استاد مشفق کاشانی) 💔