🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

تا من وُ دوست با همیم، شاد نشسته روبرو
هر چه مرادِ دشمن است از بد وُ نیک، گو بگو

روی چو آفتابِ دوست، عکس بر آب چون فکنْد
آتشِ تیزِ عِشق را، شعله در آب، جو، بجو

در دلِ من نشسته ای، من شب وُ روز گردِ شهر
در طلبت همی دَوَم، خانه به خانه کو به کو

من نکنم حدیثِ خود، کانچه من از تو دیده ام
آینه خود بگویدت، چشم به چشم، روبرو

از سرِ زُلفِ تو نَبُد یک سَرِ مو به دستِ کس
رازِ نهانِ زُلفِ تو، شانه بگفت مو به مو!

چشمِ تو ریش می‌ کند، لحظه به لحظه، چشمِ من
چون برود در این میان، چشمه به چشمه، جو به جو

بود عماد را سماع پردۀ عِشق می‌ زدند
حالتِ عِشق عقل را، خرقه دریده، تو به تو 🌷

پ.ن:

در غزلِ مشهورِ طاهرۀ قزوینی معروف به قرةالعین (قرن ۱۳ ه.ق) با مطلع:

گر به تو اُفتدم نظر، چهره به چهره رو به رو
شرح دهم غمِ تو را، نکته به نکته مو به مو

از پیِ دیدنِ رُخت، همچو صبا فتاده ام
خانه به خانه در به در، کوچه به کوچه کو به کو ...

آیا شاعر، به این غزلِ عماد نسیمی شاعرِ (قرن ۸ ه.ق) چشم داشته است؟

پ.ن۲:

کاش می‌ توانستم تو را
‏چنان سفت در آغوش بگیرم

که استخوان‌ هایِ تنهایی‌ ام
‏یکی یکی شکسته شوند. (ازدمیر آصف) 🖤

دوستت دارم؛

چشم‌ هایت پُر از زبان‌ اند... (آن سکستون) 🖤

چه می‌ شد اگر با هم به ستاره‌ ها نگاه می‌ کردیم

و به تو می‌ گفتم: چشمانت از آنها زیباترند آپامه 🖤

بعضى‌ ها هر قدر که بروند، بیشتر مى‌ مانند؛ بعضى‌ ها هم هر قدر که بمانند، بیشتر مى‌ روند. 🌷

بِه چِه‌ چیزِ تو اینقدر وابسته شُدم، بِه چشمانت که مرا نگاه نمی‌ کنند، یا بِه قلبت که مالِ من نیست؟ 🌷

مى‌ گُفتی: شَبت خوب جانِ من، ‏بيشتر از خوب بودنِ شَب، ‏انديشۀ اين‌ كه جانِ تو هستم، در من ريشه مى‌ كرد و سبز می‌ شُد. 🌷

بعضى‌ وقتها می‌ خواهى بِه قلبى پناه ببرى؛ شايد تا وقتى كه باران تمام شود، شايد هم تا هميشه. 🌷

بعضی وقت ها دوست داشتن
حیاتی دیگر است

زنده نگه داشتنِ کسی درونت
حتی با وجودِ این فاصله هایِ دور 🌷

پ.ن:

دوست داشتن دلِ آدم را روشن می‌ کُند. (سیمین دانشور) ♡

ای کاش تو بِه جایِ من باشی
تا بِفهمی که دوست داشتنت چِه کارِ دشواریست

کاش من جایِ تو باشم
تا طعمِ این‌ قدر دوست داشته شُدن را بِچشم. 🌷

دوست داشتن
گاهی وقت‌ ها، تحمُّل است،

اینکه بِتوانی با زخم‌ هایِ زندگی
هنوز سرپا ایستاده باشی؛

دوست داشتن
گاهی وقت‌ ها، زندگی‌ ست

همانندِ سینه‌ ای بدونِ نفس،
از مرگِ قلب بدونِ عِشق؛

آگاه باش
دوست داشتن

گاهی وقت‌ ها، سنگین است،
بِه سانِ سنگینیِ لیاقتِ دوست داشته شدن؛

و بعضی وقت‌ ها
دوست داشتن حیاتی دیگر است

زنده نگه داشتن کسی درونت
حتی با وجودِ این فاصله‌ هایِ دور. 🌷

آیا این شَب است
که باعث می شود من بِه تو فکر کُنم؟

یا من هستم که برایِ فکر کردن بِه تو
انتظارِ شَب را می کِشم؟ 🌠 🌙

تو را در نوشته‌ هایم، تو را در نقاشی‌ هایم
تو را در ترانه‌ هایم، و تو را در حرف‌ هایم

پنهان خواهم کرد، باور کن
تو خواهی ماند و کسی نخواهد دانست

و کسی تو را نخواهد دید
و تو در چشم‌ هایِ من، زندگی خواهی کرد

گرمایِ تابناک دوست داشتن را
تو خواهی دید و خواهی شنید

و تو خواهی خوابید و بیدار خواهی شد
نگاه خواهی کرد، روزهایی که می‌ آیند

بِه روزهایی که رفته‌ اند، شباهتی ندارند
و تو غوطه‌ ور خواهی شد

دریافتنِ‌ هر دوست داشتنی
گذرانِ یِک زندگی‌ ست، سپری خواهی کرد

تو را زندگی خواهم کرد
قابلِ فهم نیست

زندگی خواهم کرد، در چشم‌ هایم
و در چشم‌ هایم، تو را پنهان خواهم کرد

یِک روز برایِ فهمیدنِ کاملِ همه‌ چیز خواهی نگریست
من چشم‌ هایم را خواهم بست، و تو در خواهی یافت. 🌷