🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

بمون ولی به خاطرِ غرورِ خسته ام برو
برو ولی به خاطرِ دلِ شکسته ام بمون

تو رو نفس کشیدمو، به گریه با تو ساختم
چه دیر عاشِقت شدم، چه دیرتر شناختم

تو با منی، بی توام، ببین چه گریه آوره
سکوت کن، سکوت کن، سکوت حرفِ آخره

بمون که بی تو زندگی، تقاصِ اشتباهمه
عذابِ دوست داشتن، تلافی گناهمه

ببین چه سرد وُ بی صدا، ببین چه صاف وُ ساده ام
گُلی که دوست داشته ام، به دستِ باد داده ام

به موندنِ تو عاشقم، به رفتنِ تو مبتلا
شکسته ام ولی برو، بُریده ام ولی بیا

چه عاشِقانه زیسته ام، چه بی صدا گریستم
چه ساده با تو هستم وُ چه ساده بی تو نیستم 🌷

پ.ن:

گر در بَرِ من نباشد او، جانِ من است منزلش

دِل چه‌ سان بَرَد از یاد، آنکه جان منزلِ اوست؟ 🖤

تبِ گریه گرفته چشامو، چقد ابریه حال وُ هوامو
به کسی نمیگم دیگه حرفامو

کسی که نمی فهمه نگامو، داره می میره دلخوشیامو
کسی نیست دیگه پاک کنه اشکامو

کسی نمیاد به جات عِشقم
صدا یعنی تو، آره هوا یعنی تو*

دِلم می میره برات عِشقم، مالِ منی تو

ندارمو دارمت انگار، دیوونه شدم آخه تو بگو چرا
چرا میگی عاشِقتم یا نه، آره بخدا*

مثلِ گلدونِ خشک توی ایوون
که تموم میشه تویِ زمستون، مثلِ یخ شده، یخ زده قلبامون

مثلِ من، مثلِ تو، مثِ بارون
دیگه خیسه چشایِ دوتامون، نمیره غَمو، میمونه این مهمون 🌷

پ.ن:

شبْ، شبِ من است وُ
این دِل از آنِ توست

نه عِشق ندایم داد وُ
نه بيدِ مجنون اغوایم ساخت. (محمود درويش) 🖤

تنها که میشی با من زیرِ یه آسمون ستاره
پَر می کشه دلِ من برایِ تو دوباره

چشمِ تو با دلِ من، همیشه کارِ تازه داره
تند میشه نفسامو، بلا سَرَم میاره

پاره پاره قلبم، عاشقِ بیچاره قلبم
چه بی قراره قلبم

آخه همه اش تو انتظارِه قلبم
نگو سرِ کارِ قلبم، نگو دوسِت نداره قلبم

دستِ خودش نیست
وقتی با تو راه میرم، بارون می گیره

دلِ من بی تو آسون می میره
می میرم واسه تو، نفسم می گیره

با تو همه چی قشنگه، میشه رنگِ چشماتو
من همه اش دیوونه بازی می کنم تا تو

شبیه خودم شی، یه کم عاشِقم شی

خسته می کنه این قلب منو دارم می میرم
عمریه که همین جور تویِ دستش اسیرم

بازیگوشه دیوونه می خواد عاشِق بمونه
گوش نمیده به حرفم، همیشه باز همونه

دونه دونه بارون از آسمونه بارون
رو سقفه خونه بارون، دیدی دستِ خودم نیست

عاشِقونه بارون، آخه نامهربونه بارون
رو سقفه خونه بارون، اینا که کم نیست 🌷

پ.ن:

از صدایِ تو خوشحال می‌ شُدم
که از گلوی گنجشکِ کوچکی بیرون می‌ پَرید

با آن قهوه‌ ام را می‌ خوردم
سیگارم را می‌ کشیدم و پرواز می‌ کردم. (نزار قبانی) 🖤

تو جانِ مرا امّا من از تو فقط جانم یِک عِشق طلبکارم
عاشِق نشدی امّا از هر که در این دنیا من دوست ترت دارم

عاشِق که فراوان وُ دیوانه چو من نیست
دلتنگم وُ با هیچکسم میلِ سخن نیست

تا شمع تویی جانم، پروانه منم من
انگار شدم با تو یِک روح وُ دو تا تن

من آمده ام سمتِ تو، قلبم برود ناز کنی، خیره شود سویِ تو چَشمم
باران شده ام چتر ببندی، تو فقط راه برو ای قدمت رویِ دو چَشمم

ای نیمۀ زیباترم، از جانم اگر بگذرم، از تو که دگر نمی توانم
ای ماه تر از ماه، تماشاییِ دلخواه، دلتنگیِ تو بُرده توانم

آرام آرام بِه قلبم چِه نشستی، خوش نشستی تو بِه جانم، زیبا جان*
آرام آرام شدی نیمۀ جانم، شدی ماه تمامم، زیبا جان 🌷

پ.ن:

گلبرگ زِ روی چون مَه ات شاید چید
مُشک از سرِ زُلفِ سیه‌ ات شاید چید

در رهگذری که خرّم آییّ وُ روی
دامن دامن، دِل از رَهت شاید چید (محمودی بغدادی) 🖤

وقتی بِه تو فکر می کنم گِریه امونم نمیده*
فرصتِ این که یِه نفس آروم بمونم نمیده

کاشکی بودی وُ اینجا می دیدی*
که دِلم طاقتِ دوری نداره

کاشکی بودی وُ اینجا می دیدی*
چشایِ من بی سر وُ سامون می باره

حرفایِ ناگفته زیاده، ولی چِه فایده گُلِ من*
داد وُ امون از این جُدایی

نموندی تو ببینی چی آوردی بِه روزم*
بیا ببین تو حسرتِ نگات دارم می سوزم

باید تو رو ببینم ولی آخه چِه جوری*
آخه چِرا تو از چشایِ من این همه دوری

بدون وقتی نباشی روزام تاریک وُ سرده*
نگام مثلِ یِه سایه دنبالت می گرده

تمومِ زندگی رو تو چشمایِ تو دیدم*
بذار تا جون بگیره، نفس از تو بگیرم 🌷

فاصله اگه زیاده بینِ ما تا شهرِ خورشید
میشه تصویرِ امّید وُ تویِ آینۀ دلا دید

وقتی دِل پُر از امّیده برا غصّه جا نداره
عشقِ رفتن اگه باشه خستگی معنا نداره

هنوزم با یادِ اون شبایِ تاریک
وقتی روبروی آینه ها می شینم

هنوز اون تنِ پُر التهاب وُ دردار
هنوز اون چهرۀ غمگینو می بینم

وقتی پیچ وُ خمِ جادّه از منِ خسته گرفت اشتیاقِ رفتنو
تنها تو دستایِ مهربونِ تو می دیدم شکفتنو

ای که دستات داره بویِ مهربونی
تو که دردِ منو از چشام می خونی

بیار امّید وُ بِه مهمونیِ شبهام
تویِ رگهام بریز خونِ جوونی

بیا تا دوباره امّید وُ ببینم
مثلِ خورشیدی تو آسمونِ فردا

منو با خودت ببر بِه شهرِ خورشید
دستامو بگیر نزار بیفتم از پا 🌷

پ.ن:

و دوستت خواهم داشت
زیرا تو آن مِه مهاجری

و من آن باد که در پی مِه
مرا دوست داشته باش! (انسی الحاج) ❤️

میرم تنها میرم اونورِ دنیا
میرم پیدا کنم رویایِ رویا

میرم اونجایی که راهی نداره
میرم تا بشکنم سدّ وُ دوباره

میرم من با همه غرور وُ مستی
میرم که منتظر هنوز نشستی

میرم تا پاک کنم اشکایِ گونه
میرم تا خوابِ تو تا آشیونه

میرم تا جمع کنم ستاره ها رو
میرم تا پُر کنم پیاله ها رو

میرم پیدا کنم ندایِ مستی
میرم تا پُر بشم از عِشق وُ هستی 🌷

با تو از ستاره گفتم با تو از ترانه گفتم
با تو از هر چی که خواستی شعرِ عاشِقانه گفتم

با تو گفتم که قناری چجوری عاشقِ باغه
دستایِ لرزونِ عاشِق چِرا اینقدر داغِ داغه

با تو گفتم عِشق وُ ایثار راه وُ رسمِ تازه ای نیست
اسمِ موندگارِ عاشِق اسمِ کم آوازه ای نیست

تو تمومِ گفته هامو چِه صبورانه شنیدی
امّا حرفی که نگام گفت هرگز وُ هرگز ندیدی

پَر کشیدی پَر کشیدی برایِ همیشه رفتی
حرفِ آخرم بِه جا موند وقتی پشتِ شیشه رفتی

با تو از بازیِ تقدیر از زیاد وُ کم نگفتم
با تو از یِه دنیا گفتم امّا از خودم نگفتم 🌷

دلِ بی طاقتِ من، دیگه آروم نداره
عاشقِ رسیدنه، باز منو جا می ذاره

میره تا نگاه تو، دِل بِه دریا می زنه
میگه از فاصله ها، بغضِ عِشقو می شکنه

میگه دریا هر چی هست، بی تو دلگیره برام*
کاش می شد هر جا میری، پا بِه پایِ تو بیام

دلِ من میگه هنوز، میشه باورم کنی
می تونی مثلِ غزل، منو از بَرم کنی

میگه تنهاییِ من، پُره از صدایِ تو
با یِه دنیا دِل خوشی، زنده ام برایِ تو 🌷

دلِ من یِه دنیا درده، دلِ تو یه دنیا امید*
تو بیا وُ مرهمم باش، تویِ سرما مثلِ خورشید

اگه تلخیم اگه شیرین، اگه خندون اگه غمگین
اگه یه ماهیِ تنها، تو حبابیم تو بلور ها

پا رو غصّه ها می ذاریم، واسه بودن همو داریم
واسه بودن همو داریم

دلِ من دریایِ عِشقه، دلِ تو یِه دریا دیگه
دریا پشتِ سر می ذارم، که بگی دِلت چی میگه 🌷