( قتیل یزدی ) ‏🖤•غربت!؟ یعنی هم‌صحبتیِ آنی را که دوستش داری از دست بدهی•🖤

عاشقِ دِل شده را باك زِ رسوایی نیست

گو بگویند رقیبان به هم افسانۀ ما
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
یارِ ما با مدعی یار است گویی نیست، هست
روز وُ شب در بزمِ اغیار است گویی نیست، هست

گرچه با من روزِ وصلش تند خویی هاست ليك**
در فراقش صبر دشوار است گویی نیست، هست

جان نبرد از یک نگاهِ او، چه هشیار وُ چه مست
تُركِ چشمش سخت خونخوار است گویی نیست، هست
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
به پندِ ناصحان گیرم دَهَم گوش
دلِ من در خیالِ دلسِتان است

حیاتِ خضر باشد زِ آبِ حیوان
حياتِ من از آن شیرین زبان است
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
گفتی از مهرِ تو منعِ دلِ ما نتوان کرد
اگر این است وفایِ تو چرا نتوان کرد

می توان داد چو صد وعده به عاشِق به خلاف
جانِ من از چه به يك وعده وفا نتوان کرد

نتوانم زِ لبت بوسه تمنّا نکنم
تشنه لب جا به لبِ آبِ بقا نتوان کرد
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
طَپَد گر مرغِ دِل در سینه ام دائم عجب نبود**
که در دِل حسرتِ زخمی از آن ابرو کمان دارم

شدم تا ساکنِ میخانه، زاهد کافرم خواند
چرا گر کافرم جا در بهشتِ جاودان دارم

همه عمر ار زند سنگِ جفا بر شیشۀ عیشم
تویی گر مهربان با من چه غَم از آسمان دارم

قتيل امشَب اگر شهد وُ شکر می ریزد از کِلکم
سزد چون حرفِ شیرینی از آن لب بر زبان دارم
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
از گوشۀ چشم، گاه گاهی
بر گوشه نشینِ خود نگاهی

تأثیر نمی کند در آن دِل
گیرم که از دِل بر آرم آهی

پیشِ که گریزم از جفایت؟
چون جُز تو نباشَدم پناهی

حیف است که پنجۀ تو گردد
آلوده به خونِ بی گناهی

چون ماهِ رُخت رُخی ندیدیم
دیدیم زِ ماه تا به ماهی

در چاهِ زَنَخ تراست صد دِل
مانندِ کبوترانِ چاهی 🌷

موضوعات مرتبط: میرزا محمّد علی قتیل یزدی (شاعر روزگار قاجار) 🇮🇷

تاريخ : پنجشنبه بیست و پنجم تیر ۱۴۰۵ | | نويسنده : ✍️ شعر همیشه خوب |

مطالب اخير 🔽