📚 از کتاب ملاقات با امام عصر (عج) ص۱۳۶، نوشته ی سید جعفر رحیمی

🟦 میرزا محمّد حسن نائینی معروف به میرزای نائینی از علماء و فقهاء و مراجع تقلید بزرگِ مسلمین بودند. آن بزرگوار استادِ بسیاری از مراجع تقلیدِ عصرِ حاضر بودند که غالبِ آنها تقریراتِ درس اصولِ ایشان را نوشته و به چاپ رسانیده اند.

🟥 معظّم له توجّه به صاحبِ شریعت و به مولا و مقتدایِ خود، حضرت ولی عصر (ع) را کمتر از یاد می بردند و دائماً با یاد و توسّل به حضرتش می زیستند، تا دارفانی را وداع گفتند. از جمله از ایشان نقل شده است که:

🟦 در دورانِ جنگِ جهانی اوّل و اشغالِ ایران توسط قوای انگلیسی و روس که حملات و هجوم ها به ملّتِ شیعه اوج گرفته بود، مرحوم آیة الله العظمی نائینی (ره) خیلی پریشان بودند و نگران از اینکه این وضع به کجا خواهد انجامید، نکند که این کشورِ محبّ و دوستدار امام زمان (ع) از بین برود و سقوط کند.

🟥 در همین زمانها شبی به امام عصر (ع) متوسّل می شوند و در حالِ توسّل و گریه و ناراحتی به خواب می روند و خواب می بینند:

🟦 دیواری است به شکلِ نقشۀ ایران و این دیوار شکست برداشته و خم شده و در حال افتادن است، در زیرِ این دیوار یک عدّه زن و بچّه نشسته اند و دیوار دارد رویِ سرِ اینها خراب می شود.

🟥 مرحوم نائینی (ره) وقتی این صحنه را می بینند به قدری نگران می شوند که فریاد می زنند و می گویند که خدایا این وضع به کجا خواهد انجامید.

🟦 در این حال می بینند که حضرت ولیّ عصر (ع) تشریف آوردند و انگشتِ مبارکشان را به طرفِ دیواری که خم شده و در حالِ اُفتادن بود، گرفتند و آن را بلند کردند و دو مرتبه سرِ جایش قرار دادند.

🟥 و بعد فرمودند: اینجا شیعه خانۀ ما است، می شکند، خم می شود، خطر هست، ولی ما نمی گذاریم سقوط کند، ما نگهش می داریم.

🟦 حاکی از اینکه ما ایران را از شرّ دشمنان نجات می دهیم، این جملات، لطفِ آن حضرت را به ما می رساند، که ان شاء الله ما هم شیعه بودن و پیروِ حضرتش بودن را با عمل و یاد و انتظارِ آن حضرت ثابت کنیم. 🌷