🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

🟥 سرنوشتِ حاملینِ سرِ شهید میرزا كوچك خان:

❌ خالو قربان ـ با درجۀ سرهنگی در صدرِ تفنگچیانِ خود به جنگِ اسماعیل آقا سمیتقو کُرد، روانه شده و در طی جنگ به قتل رسید. سایرِ سرکردگانِ کُرد، مانند کریم خان و مُراد و دیگران به تهمتِ قتلِ خالو قربان متهم و از طرفِ قوایِ دولت دستگیر و در تهران تیر باران شدند.

خالو قربان ـ بعد از تسلیم شدن به قوایِ دولت علاوه بر درجۀ سرهنگی از طرف رضا خان به لقبِ سالار ظفر مفتخر گردید ولی عاقبت، کریم خانِ کُرد (خالو کریم) که روزگاری در رشت حکومتِ فعالِ مایشائی داشت و از عملِ خالو قربان در تسلیم شدن به قوایِ دولت ناراضی بود، در یکی از روزهایِ نبرد با قوایِ سمیتقو به هیجان افتاد و از فرطِ عصبانیت از این ننگ، خالو قربان را مورد حمله قرار داد و بعد از دشنامِ کُردی، وی را به قتل رسانید.

پس از این واقعه برای اینکه بی نظمی در اردو پدید نیاید، او و برادرش میرزا مُراد بزرگ و سه کُردِ دیگر از همفکرانش را دستگیر و به تهران اعزام داشتند. رضا خان همۀ آنها را تیرباران کرد.

❌ سالار شجاع ـ پس از چند سال، بر اثر اختلافِ نظر با رئیسِ قشونِ گیلان در سرباز خانۀ رشت توقیف و پس از اقدام کسانش در مرکز، به اثباتِ بی گناهی وی آزاد شد، ولی پس از چند سال کور و نابینا گردید.

❌ احسان الله خان ـ با وجودِ مخالفت با میرزا به قوایِ دولت تسلیم نشد و نظریاتش را صریحاً به کلنل سالار نظام (سرلشگر کوپال) گفت و اصرار داشت سالار نظام به رضا خان بگوید که او به مواعيدِ دولت و دعوتِ رضا خان اعتماد ندارد و نفراتِ خود را به کشتی نشانده روانۀ بادکوبه شد. حکومت کمونیستی او را مورد بازپرسی قرار می دهد و سرانجام او را به دار می آویزند و یا تیرباران می کنند.

❌ خالو قنبر ـ نیز یکی دیگر از روسایِ کُرد در اردویِ میرزا کوچک خان بود، بعد از مخالفت با میرزا در جنگِ کُردها با لاهوتی در تبریز کشته شد.

❌ سید جلال چمنی ـ یکی دیگر از کسانی است که از میرزا كوچك خان رویگردان شد و به قوای دولتی پیوست. و طولی نکشید که از قوای دولتی رویگردان شد و با آنها به زد و خورد پرداخت و عدۀ بی شماری از قوای قزاق و افسرانشان را به خاك و خون کشید.

او نیز می خواست به باکو برود ولی بعداً گولِ اطمینان و امان دادنِ سردار مقتدر (ضرغام السلطنه) را خورد و عازمِ طالش شد. در روزهای اولیه ورود، سید جلال و یارانش در قصرِ ضرغام السلطنه موردِ پذیرائیهایِ بسیار گرم قرار گرفتند و از آنان پذیرائیهای شایانی شد، ولی روزی که سید جلال و یارانش به حمام پونل رفته و خلعِ سلاح بودند، سوارانِ جوزی خانِ فولادلو به اشارۀ امیر مقتدر سَر رسیدند و سید جلال و تمامی همراهانش را دستگیر و تحویلِ مقاماِت نظامی در رشت دادند که همگی تیرباران شدند.

ضرغام السلطنه هم که سید جلال را تسلیم دشمن کرد. قصرش آتش گرفت و خودش هم در مدتِ کوتاهی به مرض کزاز درگذشت.

❌ حسن خان کیش دره ای ـ به نام خانوادگی (آلیانی) و لقبِ معین الرعایا بعد از تسلیم شدن به قوایِ دولت به حکومتِ فومنات منصوب شد. و دیری نپائید که به دستِ ابراهیم نام ندامانی معروف به سه شنبه ای مقتول گردید.

ابراهیم ندامانی هم در خانه نایب عابدین لولمانی دستگیر و اعدام شد.

❌ رضا خان میرپنج ـ شهریور ۱۳۲۰ پس از گذشت سه هفته از اشغالِ ایران از سویِ قوایِ متفقین، توسطِ انگلیسی ها به جزیره موریس در آفریقای جنوبی برای ادامه زندگی تبعید شد. و سرانجام در «ژوهانسبورگ» در آفریقای جنوبی، بر اثر سکته مُرد.