🦋 همیشه شعر به راه و قافیه خوب است 🦋

🟦 جمعی از ثقاتِ نجف اشرف که پس از جنگِ جهانی دوم حاج مهدی بهبهانی که از تجار و محترمینِ عراق و اهلِ خیر بود از طرفِ دولتِ نوری سعید، وزیرِ آن روزِ عراق خدمتِ سید ابوالحسن اصفهانی اعلی الله مقامه مشرف شد، عرض کرد: سفیرِ انگلستان قصد شرفیابی دارد؛ آقا فرمودند: مرا با سفیرِ انگلیس چِه کار؟ عرض کرد نمی شود او را نپذیرید چون پیامی از طرفِ دولت بریتانیا دارد می خواهد بِه طورِ خصوصی بِه خدمتِ شما برسد. آقا فرمود: پس بیاید مانندِ افرادِ دیگر در مجلسِ عمومی و علنی. آن وقت، وقت تعیین کرد و بهبهانی بِه بغداد اطلاع داد.

🟥 از آن طرف آقا تمامِ علما و مدرسينِ نجف و تجارِ برجسته و شیوخِ نجف را پیام داد در همان ساعتِ مقرر در منزلِ آقا آمده و حضور داشته باشند. در روزِ موعود سفير با رئیسِ دولتِ عراق و وزراء با اسکورت و تشریفاتِ مخصوصی آمد و در خدمتِ آقا نشست و پس از تعارفات، پیامِ دولتِ بریتانیا را داد و عرض کرد دولتِ انگلیس تعهد کرده بود که اگر بر آلمانیها غالب و پیروز شد، یک صد هزار دینار (معادل با دو ملیون تومانِ آن روز) خدمتِ شما تقدیم کند که در هر مصرف که صلاح بدانید صرف کنید.

🟩‌ آقا فرمودند چِه عیبی دارد، سفير فوراً كيف را باز کرد یِک چکِ صد هزار دیناری تقدیم بِه آية الله اصفهانی کرد آقا هم گرفت و زیرِ تشکِ خود گذارد، از این عملِ سيد تمامِ علماء و تجار و شیوخ ناراحت شدند و ابروها را درهم کشیدند که چرا سید پولِ انگلیس را قبول کرد ولی دیدند لحظه ای بعد آقا بِه سفیر فرمودند: در این جنگ بسیاری از مردم آواره و از هستی ساقط شده اند. از طرفِ من بِه دولتِ خود بگو که سید ابوالحسن بِه نمایندگی از مسلمین یک وجه ناقابل و مختصری تقديم می کند که آن را بینِ مردمِ خسارت دیده تقسیم کنید و از کمیِ وجه بسیار معذرت می خواهم و یک چکِ صد هزار دیناری از جیبِ خود درآورده و ضمیمۀ چکِ سفیر نمود و بدستِ سفیر داد.

🟪 سفیر از این تدبیر و سخاوتِ سید منفعل شده و با رنگِ پریده که حاکی از شکستِ او و دولتِ انگلستان در برابرِ سیاست و کیاستِ آن مرحوم بود از جا برخاست و دستِ آقا را بوسيده و بیرون رفت و بِه نوری سعید گفت که ما خواستیم شما شیعیان را استعمار کنیم و بخریم، ولی پیشوایِ شما ما را خرید و پرچم اسلام را بر کاخِ بریتانیا برافراشت.