بِه نومیدی، سَحَرگه گفت امید
که کس ناسازگاری چون تو نشنید
بِه هر سو دستِ شوقی بود، بستی
بِه هر جا خاطری دیدی شکستی
کشیدی بر درِ هر دِل سیاهی
زِ سوزی، ناله ای، اشکی وُ آهی
زبونی هر چِه هست وُ بود از تو است
بساطِ دیدۀ اشک آلود از تو است
بس است این کارِ بی تدبیر کردن
جوانان را بِه حسرت پیر کردن
بدین تلخی ندیدم زندگانی
بدین بی مایگی بازارگانی
نهی بر پایِ هر آزاده بندی
رسانی هر وجودی را گزندی
بِه اَندوهی بسوزی خَرمنی را
کِشی از دستِ مهری، دامنی را
غبارت چشم را تاریکی آموخت
شرارت ریشهٔ اندیشه را سوخت
دو صد راه هوس را چاه کردی
هزاران آرزو را آه کردی
زِ امواجِ تو ایمن، ساحلی نیست
زِ تاراجِ تو فارغ، حاصلی نیست
مرا در هر دِلی، خوش جایگاهیست
بِه سویِ هر ره تاریک راهیست
دهم آزردگان را مومیایی
شوم در تیرگی ها روشنایی
دِلی را شاد دارم با پیامی
نشانم پرتوی را با ظلامی
عروسِ وقت را آرایش از ماست
بنایِ عِشق را پیدایش از ماست
غَمی را ره ببندم با سروری
سلیمانی پدید آرم زِ موری
بِه هر آتش، گلستانی فرستم
بِه هر سرگشته، سامانی فرستم
خوش آن رمزی که عِشقی را نوید است
خوش آن دِل کاندران نورِ امید است
بگفت ای دوست، گردش هایِ دوران
شما را هم کند چون ما پریشان
مرا با روشنایی نیست کاری
که ماندم در سیاهی روزگاری
نه یکسانند نومیدی وُ امید
جهان بِگریست بر من، بر تو خندید
در آن مدت که من امید بودم
بِه کردارِ تو خود را می ستودم
مرا هم بود شادی ها، هوس ها
چمن ها، مرغ ها، گُل ها، قفس ها
مرا دِل سردیِ ایّام بگداخت
همان ناسازگاری، کارِ من ساخت
چراغِ شَب زِ بادِ صبحگه مُرد
گُلِ دوشینه یِک شَب ماند وُ پژمُرد
سیاهی هایِ محنت جلوه ام بُرد
درشتی دیدم وُ گشتم چنین خُرد
شبانگه در دِلی تنگ آرمیدم
شدم اشکی وُ از چشمی چکیدم
ندیمِ ناله ای بودم سحرگاه
شکنجی دیدم وُ گشتم یِکی آه
تو بنشین در دِلی کاز غَم بود پاک
خوشند آری مرا دل هایِ غمناک
چو گوی از دستِ ما بُردند فرجام
چِه فرق ار اسب توسن بود یا رام
گذشت امید وُ چون برقی درخشید
هَماره کی درخشد برقِ امید 🌷
موضوعات مرتبط: بانوی شعر ایران، پروین اعتصامی (شاعر معاصر) 🇮🇷
( خواجوی کرمانی ) ❤️•ای روزگار، سخت گرفتی بر عاشقان! خیلی سخت•❤️ 📚 از کتاب قبلۀ عالم، ژئوپلتیک ایران، ص۳۵، نوشته ی گراهام فولر، ترجمه ی عباس مخبر ( نیلوفر لاری پور ) 🖤•برای تو آپامه جانم•🖤 ( مشرق تهرانی ) ❤️•فدایِ عشقِ تو جان است، تا به تن چه رسد•❤️ ( هوشنگ ابتهاج ) 🖤چشمانِ روزه دارم از تو، کی به افطارِ دیدنت میرسد آپامه؟•🖤 ( صغیر اصفهانی ) 🖤•هنوز بی قرارِ نبودنت هستم؛ نگذار دلتنگی ام سنگین تر شود•🖤 ( صائب جانمان ) 🖤•به تو دل دادم و دلتنگی حرفه ام شد•🖤 ( رهی معیری ) 🖤•ببینمت، بغلت می کنم به اندازۀ صد سال آپامه•🖤 ( محمد رسولی ) ❤️•فدایِ عشقِ تو جان است، تا به تن چه رسد•❤️ ( شکیب اصفهانی ) 🖤•لمسِ دستت را تصور می کنم آپامه•🖤 ( شکیب اصفهانی ) 🖤•آسمان در هوایِ تو دیریست مثلِ چشمانِ من اشکبار است•🖤 ( سعدی شیرازی ) 💙•صبح بخیر آپامه… تویی نخستین فکرِ هر صبحِ من•💙 ( وحشی بافقی ) 🖤•اگر برای عشق تنها یک عید بود، آن عید همنامِ تو بود آپامه 💌•🖤 📚 از کتاب بر جاده های آبی سرخ، جلد دوم، ص۱۰۰ نوشته ی نادر ابراهیمی ( ژولیده نیشابوری ) 🪴 💙•خدایا! ما را با شادیِ عشق نیز آشنا کُن!•💙 🪴 ( صائب جانم ) 💙•سلام بر کسانی که در ماهِ مهمانیِ خدا، دلهایِ خسته را اِحیا میکنند•💙 ( اردلان سرفراز ) 🖤•برای تو آپامه•🖤 ( سعدی شیرازی ) 🖤•بند میاد زبونم جلو چشمات؛ باخت دادم گمونم جلو چشمات•🖤 ( طالب آملی ) 🖤•دوستت دارم تا حد حلول در پیراهنت، تا فنا در جانت•🖤 ( کریم فکور ) 🖤•برای تو آپامه•🖤 ( مولوی جان ) 🖤•راهی سُراغ داری تا بیشتر دوستَت بِدارَم آپامه؟•🖤 📚 از کتاب گزارش به خاک یونان، ص۲۸۴ نوشته ی نیکوس کازانتزاکیس ( بیدل دهلوی ) 🖤•در این پریشانیِ روزگار، مبادا فراموش کنی دوستت دارم•🖤 ( عبید زاکانی ) 🕌 🌹 السلام علیک يا مولای یا صاحب الزمان 🌹 🕌 ( لیلا کسری ) 🖤•آسیای سپهر، دور از تو هر شبم استخوان همی ساید•🖤 ( رعدی آذرخشی ) 🖤•که بیش تر از آنچه باور کنی دوستت دارم آپامه•🖤 ( فیض کاشانی ) 🖤•مرا بخوان یکبار با نگاهت، بارِ دوم با صدایت آپامه•🖤 ( خواجوی کرمانی ) 🖤•تو مأمنِ مهربانِ زندگیِ من هستی آپامه•🖤 ( سعدی شیرازی ) 🕌 🌹 🇮🇷 الله اکبر 🇮🇷 🌹 🕌 ( محمود دولت آبادی ) ❤️•به زیرِ پا فِتَد آن دلی، که بَهرِ تو نَلرزد•❤️ صفحه اصلی 💯
