دلِ ما بِه هم رسید وُ بِه نظر ادا درآورد
ولی اشکِ شوق بود وُ دِلی از عزا درآورد
من وُ سایه همدگر را بِه بغل فشرده خاموش
که شکسته ساز وُ دیگر نتوان صدا درآورد
بِه قفایِ عِشق بازی پس گردنی ست در کار
گُلِ عِشق هم زبانش فلک از قفا درآورد
نه همه جفایِ دوران پدرِ وفا درآرد*
که وفایِ عاشِقان هم پدرِ جفا درآورد
عجبا که دردم از دِل بِه دمی دوید بیرون
که طبیب چون مسیح از دمِ خود دوا درآورد
غمِ پیری ام که دائم بِه عبایِ خود بپیچد
بِه نشاطِ بچگانه سری از عبا درآورد
خبر از ریا نباشد بِه دیارِ ما که حافظ*
رگ وُ ریشهٔ ریا را همه جا زِ جا درآورد
بِه حسادتِ حسودان من اگر نرفتم از دست*
بِه دلِ شکسته ام بین که مرا زِ پا درآورد
مگر از صبا وُ نیما سخنی توان نگفتن
که سخن بِه هر دری زد سری از صبا درآورد
سخنی بِه وصفِ من گفت شفیعی¹ وُ چِه گویم
که بِه قندِ او خجالت زد وُ گندِ ما درآورد
چو قضا کنی بِه پیری همه قرضِ خود نه بی جاست
دلِ ما هم این اداها همه را بجا درآورد
بِه حریقِ جنگلِ چین بنگر که کیفِ نافه
فلک از دماغِ هر چِه ختن وُ ختا درآورد
بپذیر شهریارا همه بازیِ قضا را*
بِه سرِ تو نیز بازی همه جا قضا درآورد 🌷
پ.ن:
۱. منظور شعری است که استاد شفیعی کدکنی برایِ استاد شهریار ساختند با این مطلع: با سایه بِه خلوتگه خورشید رسیدیم؛ از بیم گذشتیم وُ بِه امید رسیدیم.
پ.ن۲:
شهریار شعر را برایِ سایه گفته، در پاکت نامه ای گذاشته و می خواسته توسطِ شاگردش بِه دستِ سایه برساند؛ ایشان بِه تهران می آیند و پس از پرس و جویِ بسیار متوجه می شوند سایه بِه آلمان رفته است؛ نامه را نگه می دارند و پس از بازگشت بِه تبریز بِه شهریار پس می دهند؛ نمی دانم شهریار با آنهمه شوق وُ سوز وُ صدقِ عاطفی از بازگشتِ نامه چِه حالی شده است. ای دریغ!
موضوعات مرتبط: زنده یاد محمد حسین بهجت متخلص به استاد شهریار 🇮🇷 ، زنده یاد امیر هوشنگ ابتهاج (شاعر معاصر) 🇮🇷 ، استاد محمّد رضا شفیعی کدکنی با تخلص م. سرشک 🇮🇷
( خواجوی کرمانی ) ❤️•ای روزگار، سخت گرفتی بر عاشقان! خیلی سخت•❤️ 📚 از کتاب قبلۀ عالم، ژئوپلتیک ایران، ص۳۵، نوشته ی گراهام فولر، ترجمه ی عباس مخبر ( نیلوفر لاری پور ) 🖤•برای تو آپامه جانم•🖤 ( مشرق تهرانی ) ❤️•فدایِ عشقِ تو جان است، تا به تن چه رسد•❤️ ( هوشنگ ابتهاج ) 🖤چشمانِ روزه دارم از تو، کی به افطارِ دیدنت میرسد آپامه؟•🖤 ( صغیر اصفهانی ) 🖤•هنوز بی قرارِ نبودنت هستم؛ نگذار دلتنگی ام سنگین تر شود•🖤 ( صائب جانمان ) 🖤•به تو دل دادم و دلتنگی حرفه ام شد•🖤 ( رهی معیری ) 🖤•ببینمت، بغلت می کنم به اندازۀ صد سال آپامه•🖤 ( محمد رسولی ) ❤️•فدایِ عشقِ تو جان است، تا به تن چه رسد•❤️ ( شکیب اصفهانی ) 🖤•لمسِ دستت را تصور می کنم آپامه•🖤 ( شکیب اصفهانی ) 🖤•آسمان در هوایِ تو دیریست مثلِ چشمانِ من اشکبار است•🖤 ( سعدی شیرازی ) 💙•صبح بخیر آپامه… تویی نخستین فکرِ هر صبحِ من•💙 ( وحشی بافقی ) 🖤•اگر برای عشق تنها یک عید بود، آن عید همنامِ تو بود آپامه 💌•🖤 📚 از کتاب بر جاده های آبی سرخ، جلد دوم، ص۱۰۰ نوشته ی نادر ابراهیمی ( ژولیده نیشابوری ) 🪴 💙•خدایا! ما را با شادیِ عشق نیز آشنا کُن!•💙 🪴 ( صائب جانم ) 💙•سلام بر کسانی که در ماهِ مهمانیِ خدا، دلهایِ خسته را اِحیا میکنند•💙 ( اردلان سرفراز ) 🖤•برای تو آپامه•🖤 ( سعدی شیرازی ) 🖤•بند میاد زبونم جلو چشمات؛ باخت دادم گمونم جلو چشمات•🖤 ( طالب آملی ) 🖤•دوستت دارم تا حد حلول در پیراهنت، تا فنا در جانت•🖤 ( کریم فکور ) 🖤•برای تو آپامه•🖤 ( مولوی جان ) 🖤•راهی سُراغ داری تا بیشتر دوستَت بِدارَم آپامه؟•🖤 📚 از کتاب گزارش به خاک یونان، ص۲۸۴ نوشته ی نیکوس کازانتزاکیس ( بیدل دهلوی ) 🖤•در این پریشانیِ روزگار، مبادا فراموش کنی دوستت دارم•🖤 ( عبید زاکانی ) 🕌 🌹 السلام علیک يا مولای یا صاحب الزمان 🌹 🕌 ( لیلا کسری ) 🖤•آسیای سپهر، دور از تو هر شبم استخوان همی ساید•🖤 ( رعدی آذرخشی ) 🖤•که بیش تر از آنچه باور کنی دوستت دارم آپامه•🖤 ( فیض کاشانی ) 🖤•مرا بخوان یکبار با نگاهت، بارِ دوم با صدایت آپامه•🖤 ( خواجوی کرمانی ) 🖤•تو مأمنِ مهربانِ زندگیِ من هستی آپامه•🖤 ( سعدی شیرازی ) 🕌 🌹 🇮🇷 الله اکبر 🇮🇷 🌹 🕌 ( محمود دولت آبادی ) ❤️•به زیرِ پا فِتَد آن دلی، که بَهرِ تو نَلرزد•❤️ صفحه اصلی 💯
