علم یابد زیب از فقر، ای پسر
نی زِ باغ وُ راغ وُ اسب وُ گاو وُ خر
مولوی را، هست دایم این گمان
کان بیابد زیب زِ اسبابِ جهان
نقصِ علم است، ای جنابِ مولوی
حشمت وُ مال وُ منالِ دنیوی
قاقم وُ خز چند پوشی چون شهان؟
مرغ وُ ماهی، چند سازی زیبِ خوان؟
خود بده انصاف، ای صاحب کمال
کی شود اینها میسّر از حلال؟
این عَلَم افراشته، در راه دین
از چِه شد مأکول وُ ملبوست چنین؟
چند مالِ شبهه ناک آری بِه کف؟
تا که باشی نرم پوش وُ خوش علف
عاقبت سازد تو را، از دین بری
این خود آرایی وُ این تن پروری
لقمه که آید از طریقِ مشتبه
خاک خور، خاک و بر آن دندان منه
کان تو را در راه دین مغبون کند
نورِ عرفان، از دِلت بیرون کند
لقمهٔ نانی که باشد شبهه ناک
در حریمِ کعبه، ابراهیمِ پاک
گر، بِه دستِ خود فشاندی تخمِ آن
ور بِه گاو چرخ کردی شخمِ آن
ور، مه نو در حصادش داس کرد
ور بِه سنگِ کعبه اش، دست آس کرد
ور بِه آبِ زمزمش کردی عجین
مریم آئین پیکری از حورِ عین
ور بخواندی بر خمیرش بی عدد
فاتحه، با قل هو الله احد
ور بود از شاخِ طوبی آتشش
ور شدی روح الامین هیزم کشش
ور تو برخوانی هزاران بسمله
بر سرِ آن لقمهٔ پُر ولوله
عاقبت، خاصیتش ظاهر شود
نفس از آن لقمه تو را قاهر شود
در ره طاعت، تو را بی جان کند
خانهٔ دینِ تو را ویران کند
دردِ دینت گر بود، ای مردِ راه
چارهٔ خود کن، که دینت شد تباه
از هوی بگذر، رها کن کَش وُ فَش
پا زِ دامانِ قناعت، در مکش
گر نباشد جامهٔ اطلس تو را
کهنه دلقی، ساترِ تن، بس تو را
ور مزعفر نبودت با قند وُ مشک
خوش بود دوغ وُ پیاز وُ نانِ خشک
ور نباشد مشربه از زرِ ناب
با کفِ خود می توانی خورد آب
ور نباشد مرکبِ زرّین لگام
می توانی زد بِه پایِ خویش گام
ور نباشد دور باش از پیش وُ پس
دور باشِ نفرتِ خلق، از تو بس
ور نباشد خانه هایِ زر نگار
می توان بُردن بِه سر در کنجِ غار
ور نباشد فرشِ ابریشم طراز
با حصیرِ کهنهٔ مسجد بساز
ور نباشد شانه ای از بهرِ ریش
شانه بتوان کرد با انگشتِ خویش
هر چِه بینی در جهان دارد عوض*
در عوض گردد تو را حاصل، غرض
بیعوض، دانی چِه باشد در جهان؟*
عمر باشد، عمر، قدرِ آن بدان 🌷
موضوعات مرتبط: بهاء الدّین محمّد عاملی (فیلسوف روزگار صفوی) 🇮🇷
( خواجوی کرمانی ) 🖤•تو مأمنِ مهربانِ زندگیِ من هستی آپامه•🖤 ( سعدی شیرازی ) 🕌 🌹 🇮🇷 الله اکبر 🇮🇷 🌹 🕌 ( محمود دولت آبادی ) ❤️•به زیرِ پا فِتَد آن دلی، که بَهرِ تو نَلرزد•❤️ ( امیر ارجینی ) ❤️•فدایِ عشقِ تو جان است، تا به تن چه رسد•❤️ ( بیدل دهلوی ) 🖤•هر روزی که می گذرد، محبتت در قلبم بیشتر می شود آپامه•🖤 📚 از کتاب جاذبه و دافعۀ علی، ص۲۹ نوشته ی استاد مرتضی مطهری ( شاعر: در این نسخه نامشخص است ) 🕌 🌹 فقط حیدر امیرالمومنین است 🌹 🕌 ( سعدی شیرازی ) 🖤•می خواهم ترا سویِ جانم آیی، سویِ چَشمانم آیی، آپامه•🖤 ( بیدل دهلوی ) 🕯 ♡آه از فراقِ يار؛ مرگم از اين واقعه خوش تر هزار بار♡ 🕯 📚 از کتاب آتش بدون دود، ج۱، ص۹، نوشته ی نادر ابراهیمی ( محمود سنجری ) 🖤•بغلم کن، استخوان هایم دلتنگِ دست هایت اند آپامه•🖤 📚 از کتاب رستاخیز جان [ادبیات، فرهنگ و رسانه]، ص۳۲ نوشته ی سید مرتضی آوینی ( ادیب الممالک فراهانی ) ❤️•فدایِ عشقِ تو جان است، تا به تن چه رسد•❤️ 📚 از کتاب اجازه هست آقای برشت؟،ص۴۴ نوشته ی نادر ابراهیمی 📚 از کتاب آتش بدون دود، ج۲، ص۲۰۴ نوشته ی نادر ابراهیمی ( عطار نیشابوری ) ❤️•فدایِ عشقِ تو جان است، تا به تن چه رسد•❤️ ( اوحدی مراغه ای ) 🖤•چشمانِ تو آهنگیست که من بر همۀ آهنگها ترجیح میدهم آپامه•🖤 ( صاحب مازندرانی ) 🖤•دلم بر آتشِ هجران کباب کرد و برفت•🖤 ( عطار نیشابوری ) 🖤•من تا وقتِ مرگ عاشقت خواهم ماند آپامه•🖤 📚 از کتاب ایران روحِ یک جهان بی روح، نشر نی، ص۶۵ نوشته ی کلر برییز ( قدسی مشهدی ) 🖤•آسمان در هوایِ تو دیریست مثلِ چشمانِ من اشکبار است•🖤 ( قدسی مشهدی ) 🖤•بغلم کن آپامه، استخوان هایم دلتنگِ دستهایت اند•🖤 ( رفیق اصفهانی ) 🖤•و از هرآنچه که تو را از آغوشِ من دور می کند بیزارم•🖤 ( معینی کرمانشاهی ) 🖤•نبود نيست و نخواهد بود عزيزتر از تو برای من آپامه•🖤 ( مولوی جان ) 🖤•چجوری از لبخند زدنِ قلبم موقعِ شنیدنِ صدات برات بگم؟•🖤 ( هلالی جغتائی ) 🖤•گر معشوقه ام شوی! من پادشاهِ جهان شوم آپامه•🖤 ( میر افضل الدین ثابت ) 🕌 🌹 فقط حیدر امیرالمومنین است 🌹 🕌 ( ابوالقاسم حالت ) 🖤•آغوشِ تو سایهگاهِ خستگیِ من است آپامه•🖤 ( وحدت کردستانی ) 🖤•از من نپرس چه خبر؟؛ تو خود، شیرین ترین خبری•🖤 ( صالحی مشهدی ) 🖤•باران میبارد احساسِ شدید و عمیقی دارم که کنارت باشم آپامه•🖤 صفحه اصلی 💯
